Thalassa-mazi

Η θάλασσα που ενώνει.....

2010-03-20T13:53:00.000+02:00

Ακτοπλοϊκή σύνδεση Λήμνου – Τσανάκαλε

Άρχισε να λειτουργεί η ακτοπλοϊκή σύνδεση Λήμνου - Τσανάκαλε Τουρκίας .Τα δρομολόγια πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 19.00 από το Τσανάκαλε και από τη Λήμνο κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 7 πμ.

«Υπάρχουν πολλοί φίλοι και συγγενείς μας στα νησιά που μέχρι σήμερα τους επισκεπτόμασταν μέσω Καβάλας» λένε ομογενείς στην Πόλη και σημειώνουν ότι «τώρα θα είναι πιο εύκολα, διότι η διαδρομή μας έχει μικρύνει αρκετά».

Çanakkale-Limni seferleri başladı

ÇANAKKALE'de GESTAŞ Deniz Ulaşım A.Ş.'ye ait ‘Conkbayırı’ adlı deniz otobüsü, Çanakkale- Limni Adası arasındaki tarifeli seferlerine başladı. Limni Adası'ndan Çanakkale'ye gerçekleştirilen ilk seferde 40'ı Yunan toplam 54 turist kente geldi.

Çanakkale tarihinde ilk kez komşu ülke Yunanistan'ın bir adasına deniz yoluyla ulaşım sağlanmaya başlandı. GESTAŞ Deniz Ulaşım A.Ş.'ye ait ‘Conkbayırı’ adlı deniz otobüsü, Çanakkale'yi Limni Adası'na bağladı. İlk tarifeli sefer ise bugün sabah Limni Adası'ndan Çanakkale'ye gerçekleşti. Limni Adası'ndan saat 07.00'da kalkan deniz otobüsü üç saatte Çanakkale'ye ulaştı.

Deniz otobüsü akıntı nedeniyle Kepez Limanı'na beşinci denemesinde, 15 dakika gecikmeli olarak yanaşabildi. Deniz otobüsünden inen 40'ı Yunan toplam 54 turist iskelede çiçeklerle karşılandı. Turistler, gümrük işlemlerinin ardından şehir merkezine gitmek üzere limandan ayrıldı.

GESTAŞ Deniz Ulaşım A.Ş. yetkilileri, Çanakkale- Limni seferlerinin Perşembe, Cuma ve Cumartesi günleri gerçekleştirileceğini, gidiş dönüş bilet ücretinin ise 80 euro olduğunu bildirdi.

Turkish music: Progressive rock

2010-03-11T20:58:00.024+02:00

Είναι όντως απίστευτο τα album των δεινόσαυρων του Τούρκικου rock εδώ και 50 χρόνια (Erkin Koray, Mongollar, Cem Karaca, Fikret Kizilok...) να διατηρούν ακόμα συγκρίσιμες πωλήσεις με νέα μουσικά σχήματα όπως:
-οι σαγηνευτικοί και δυναμικοί Nekropsi,
-οι Mor ve Otesi με τα έντονα κοινωνικοπολιτικά τους θέματα (και πρόσφατα eurovisioνικοί),
-οι Manga που σερβίρουν nu-metal/rap/hiphop στο ίδιο πιάτο με Ανατολίτικες μελωδίες,
--οι ταλαντούχοι και χαρισματικοί Kargo με τα παλιά υπέροχα φωνητικά της Deniz Aytekin (Kaya)
ο παραδοσιακός Kirac,
-o Ilhan Ersahin με τους αστικούς ήχους της Istanbul
-οι ψυχεδελικοί Siddhartha
-οι Ayyuka αναβιωτές του Anadolu Rock
-οι τζαζ-ροκ Fenomen,
-οι post rock Replykas με το απόσταγμα του Τούρκικου rock στην κυριολεξία,
οι Vega, οι Gripin, οι Gevende
-οι υπνωτιστικοί psycho-folk Dinar Bandosu
-οι 2/5BZ με τα υπέροχα μουσικά κολάζ τους,
-και να μην ξεχάσουμε τους ska ΑΤΗΕΝΑ με τα απολαυστικά δεσίματα rock beats και Ανατολίτικης μουσικής (το ότι συμμετείχαν στην Eurovision δεν νομίζω να τους έκαψε πολύ)

Ο Λ Ο Ι με διεθνείς επιτυχημένες εμφανίσεις...τώρα τι άλλο να πώ??

Θα ήταν μεγάλη αδικία αν δεν κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στους Baba Zula και τους Ihtiyac Molasi. Οι δεύτεροι αναφέρονται από πολλούς σαν οι πρώτοι πειραματιστές στο πρωτοποριακό rock. Στα album τους " Milad" και "1,5" βρίσκεις ανεπανάληπτα κομμάτια, κομμάτια αναφοράς.
Οι BaBa Zula είναι οι πρώην Zen που το γύρισαν στο Oriental dub, και εμπλούτισαν τις συναυλίες τους με διάφορα δρώμενα, όπως live χοροί της κοιλιάς, απαγγελίες, ακροβάτες, πρόζα, μάσκες, καλεσμένους μουσικούς απο άλλες χώρες κλπ κάνοντας φαντασμαγορικά ζωντανά. Τα μουσικά τους περάσματα τους από τα προ-Ισλαμικά πρότυπα μέχρι την σημερινή Istanbul, δείχνουν οτι έχουν ανοιχτά μυαλά και αυτιά κάτι που αναγνωρίζεται και στα επιτυχημένα soundtracks που έχουν κάνει. Μεγάλη η διεθνή τους αναγνώριση.

Δεν είμαι σίγουρος αν θα έπρεπε να μπούν εδώ οι D.E.F Orchestra με το μνημειώδες εγχείρημα "Beatles Alaturka" καθώς και οι Big Gang με το ίδιο περίπου στύλ.

Ολα τα παραπάνω αποτελούν ένα ελάχιστο δείγμα για το τί μπορείτε να ακούσετε στα Underground Clubs στο Beyoğlu.

Προσωπική και ατέλειωτη επιλογή μου ο Cahit Berkay με τους Zan.

Τα albums:
Zen: Tanbul
Replikas: Dadaruhi
Duman: Seni Kendime Sakladin
Sular Sukseliyor: Turkce Rock Sarkisi

Kemal Yasar "Φύγανε και τα πουλιά", Serdar Ozkan "Το χαμένο Ρόδο"

2010-03-06T19:04:00.018+02:00

Kemal Yasar: Φύγανε και τα πουλιά (Kuslar da gitti)
Γεννήθηκε και μεγάλωσε μαζί με την νέα κοινωνική πραγματικότητα της Τουρκίας το 1923, απο Κούρδους γονείς, που παραλίγο να γίνει επαγγελματίας πλανόδιος τραγουδιστής. Διαμόρφωσε ένα καινούριο στύλ στο γράψιμο, με διεθνή αναγνώριση.
Στρατευμένος συγγραφέας, δεν έπαψε να διώκεται για τους αγώνες και την καταγωγή του. Στην νουβέλα του αυτή, με ποιητικό ύφος διηγείται την αποξένωση των ανθρώπων των μεγαλουπόλεων απο την φιλία, την αγάπη, την καλοσύνη.
Νιώθεις την αγωνία του για την πόλη που χάνεται, την Πόλη που επιδρομές τόσων αιώνων δεν μπόρεσαν να καταστρέψουν.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Θεμέλιο" 1995

Serdar Ozkan: Το χαμένο Ρόδο (Kayip Gul)
Πρόκειται για ένα διαχρονικό, γοητευτικό αλλά και απόλυτα προσωπικό ταξίδι αυτοανακάλυψης και υπερβατικής μαγείας. Ο λυρισμός του ακολουθεί τον "Αλχημιστή" τον "Γλάρο Ιωνάθαν" και τον "Μικρό Πρίγκιπα".
Απίστευτα μαγικό, απίστευτα αληθινό, μπορεί να διαβαστεί από ανθρώπους που διαβάζουν με την "αληθινή τους καρδιά", που ψάχνουν τον δίδυμο μέσα τους.
Αν σας αρέσει το μυστήριο, τα παραμύθια, το μεταφυσικό και το όνειρο, ταξιδέψτε και ονειρευτείτε με το "Χαμένο Ρόδο" και που ξέρεις...μπορεί να βρείς σύγχρονες μάγισσες, ζωγράφους και φιλόσοφους, ακόμα και ν' ακούσεις τα τριαντάφυλλα...
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Α.Λιβάνη" 2006

Φίλος της σελίδας παραπονέθηκε γιατί δεν παρουσιάζω Τούρκικη ποίηση. Λοιπόν, τα βιβλία με Τούρκικη ποίηση στα Ελληνικά που έχω υπ' όψιν μου δεν λένε και πολλά, ίσως εκτός απο δύο που θα τα παρουσιάσω σε επόμενο post (εξαιρείται ο Nazim Hikmet φυσικά!). Αξιόλογες είναι και οι αποσπασματικές μεταφράσεις του "καταραμένου" Orhan Veli Kanik.
Αυτός είναι και ο λόγος που έβαλα στο πλάϊ της σελίδας link για Τούρκικη ποίηση στα.. Αγγλικά βέβαια
αααααα...και για τους παρεπιδημούντες στο άστυ μας. Μην χάσετε ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ την Τετάρτη 10/3/2010 τον Orhan Pamuk στο Μέγαρο (Megaro Plus).
Περιμένω εναγωνίως ανταπόκριση....

Tahin Helvasi: Η σοκολάτα της Ανατολής

2010-03-04T13:20:00.027+02:00

Όπου βρείς ντολμάδες και μπακλαβά, τότε ζήτα και ΧΑΛΒΑ.
Πράγματι, αυτά τα τρία μπορούμε να τα βρούμε από την Μάλτα μέχρι το Τατζικιστάν την Ινδία και το Μπαγκλαντές, σε όλη την Μέση και Εγγύς Ανατολή και από την Μολδαβία και την Ρουμανία ίσαμε την Λιβύη και την Τυνησία......όλες αυτές οι κουλτούρες έχουν διαμορφώσει συγκεκριμένες παραλλαγές και όλοι διεκδικούν τον χαλβά.

Στην Τουρκία συναντάμε καμιά 10αριά γλυκά με το όνομα χαλβά, μέχρι και το μαλλί της γριάς Pamuk helvasi λέγεται. Τρία είδη είναι όμως είναι αναγνωρίσιμα σαν χαλβάδες: Ο αλευροχαλβάς, ο σιμιγδαλένιος και ο σουσαμένιος. Ειδικά ο un helvasi (χαλβάς με αλεύρι) είναι γλυκό που προσφέρεται στις κηδείες.
Το σουσάμι με το οποίο γίνεται ο tahin helvasi, αναφέρεται στην Βαβυλωνία το 4.000 π.Χ και είναι ενδημικό της Αφρικής και της Ινδίας. Μάλιστα σύμφωνα με έναν Ασσυριακό θρύλο, όταν συναντήθηκαν οι θεοί προκειμένου να φτιάξουν τον κόσμο, έπιναν κρασί που είχε βάση το σουσάμι!! Επίσης για τους Ινδουιστές το σουσάμι είναι το σύμβολο της αθανασίας, και αποτελεί ειρωνεία το ότι μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκε οτι το σποράκι αυτό περιέχει συστατικά που επιβραδύνουν την γήρανση!!
Η καλλιέργεια του σουσαμιού είναι πολύ, μα πολύ απαιτητική.
Απ' όσο θυμάμαι στο νησί μου, το μόνο λάδι που είχαμε ήταν το "σαμόλαδο" (όπως και οι Πέρσες) και ένα απο τα παραδοσιακά γλυκά της Λήμνου είναι ο "σαμσάς", σιροπιαστό γλυκό με φύλλο και γέμιση εξ' ολοκλήρου με σουσάμι. Οι σαμόμυλοι (μύλοι που άλεθαν σουσάμι) σχεδόν όσοι και οι αλευρόμυλοι, μόνο που ήταν εξοπλισμένοι και με φούρνο για να καβουρντίζουν το σουσάμι πρίν το αλέσουν.

Για να απολαύσετε σουσαμένιο χαλβά σήμερα, δεν θα χρειαστεί μεγάλος κόπος...στο Super Market της γειτονιάς σας έχει δεκάδες ποικιλίες χαλβά με γεύσεις και εμφάνιση που κάποια θα σας κάτσει. Αν όμως θέλετε να δοκιμάσετε τον δικό σας χαλβά, με τα πρωτογενή υλικά που εσείς θα επιλέξετε για μιά μοναδική απόλαυση και την εξοικείωση των παιδιών με το ταχίνι, συνεχίστε παρακάτω για μιά μικρή δόση σπιτικού tahin helvasi.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε λίγα:
1 1/2 κούπα Ταχίνι (340 γρ.)
1/2 φλ. (100ml) νερό
Χυμό απο μισό λεμόνι στραγγισμένο, ή 1/4 κ.γ Κιτρικό οξύ (λεμόν τοζού)
Αρωματικό
(π.χ δυό-τρείς δόσιες βανίλια , μαστίχα τριμμένη, ξύσμα λεμονιού κλπ κλπ.)
1/2 φλ. ανάλατα φυστίκια Αιγίνης, ή αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια κλπ

Βέβαια άν απλά αναμίξετε τούτα τα υλικά, αυτό που θα προκύψει θα είναι μιά γλυκειά κρέμα. Γι'α αυτό πάμε να δούμε...
Πως φτιάχνουμε τον χαλβά
Αδειάζουμε το ταχίνι σε μιά λεκανίτσα και το χτυπάμε με το μίξερ μέχρι να ομογενοποιηθεί. Προσθέτουμε τα μισά μυρωδικά.
Σε κατσαρολάκι βάζουμε την ζάχαρη και το νεράκι. Μόλις πάρει βράση αφήνουμε 5 λεπτά και 2-3 σταγόνες σε κρύο νερό. Αν η μπαλίτσα που θα κάνει το σιρόπι δεν κολλά στα δάχτυλα αλλά μπορούνε να την κάνουμε μπαλίτσα, τότε το σιρόπι είναι έτοιμο. Αν έχουμε βέβαια θερμόμετρο, αφήνουμε να βράσει μέχρι να πάει στους 115 βαθμούς. Το στάδιο αυτό είναι κρίσιμο για τη επιτυχία του γλυκού. Πάντως δεν θέλει πάνω από 6-7 λεπτά από την στιγμή που θα ερχίσε να κοχλάζει. Ρίχνουμε τα υπόλοιπα μυρωδικά.
Κατεβάζουμε από την φωτιά και ζεσταίνουμε λίγο την λεκανίτσα με το ταχίνι (50 βαθμοί περίπου).
Ρίχνουμε το σιρόπι στο ταχίνι και ανακατεύουμε συνέχεια με σπάτουλα. Παραδοσιακά αυτή η δουλειά γίνεται με τα χέρια και με ειδικά γάντια από καραβόπανο. Είναι δύσκολο να αναμιχθεί το σιρόπι με το ταχίνι, γι' αυτό θέλει υπομονή. Στο σημείο αυτό προσθέτουμε και τους ξηρούς καρπούς. Σιγά σιγά το μίγμα αποκτά συνοχή και αρχίζουν να ξεχωρίζουν οι χαρακτηριστικές ίνες της καραμελοποιημένης ζάχαρης.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και το βάζουμε σε ελαφρά λαδωμένη φόρμα ή σε λαδόχαρτο και την διαμορφώνουμε όπως μας βολεύει.
Βάζουμε τον χαλβά στο ψυγείο για 36 ώρες πριν τον κόψουμε.

Παραλλαγές
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μέλι αντί για ζάχαρη. Απλά αντικαθιστούμε το νερό και την ζάχαρη με 2 κούπες (700 γραμμάρια) μέλι και ακολουθούμε την ίδια ακριβώς διαδικασία, μόνο που θέλει προσοχή και ανακάτεμα για να μην πιάσει το μέλι στο βράσιμο.
Το ταχίνι που χρησιμοποίησα εδώ, προέρχεται απο αναποφλοίωτο σουσάμι γι' αυτό και το χρώμα (δεν έχω προσθέσει ίχνος σοκολάτας ή κακάο). Κατά κανόνα χρησιμοποιείται λευκό ταχίνι απο αποφλοιωμένο σουσάμι και το αποτέλεσμα είναι σαν τον χαλβά που βρίσκουμε στα μαγαζιά.
Αν θέλουμε ο χαλβάς μας να έχει πιό απαλή υφή τότε θα χτυπήσουμε 2 ασπράδια σε μαρέγκα και θα τα προσθέσουμε στο μίγμα κατά το ανακάτεμα.
Ο χαλβάς επιδέχεται διαφορετικές τροποποιήσεις και ταιριάζει με πολλά αρωματικά: κακάο, σοκολάτα, καφές, βανίλια, ροδόνερο, καρδάμωμο, καραμελωμένες φλούδες πορτοκαλιού κλπ.
Για να καραμελοποιηθεί σωστά η ζάχαρη και να έχει ελαστικότητα και μαστιχωτή υφή, προσθέτουν την λεγόμενη χαλβαδόριζα ή τσουένι που εισάγεται από την Ρωσία.

Με τον χαλβά σαν βάση μπορούμε να φτιάξουμε άλλα γλυκά, όπως για παράδειγμα κορμό κλπ.
Η συνήθεια να σερβίρεται με κρασί (και μάλιστα ταβερνίσιο) δεν αποτελεί και την καλύτερη ιδέα για επιδόρπιο. Ίσως να πήγαινε με ένα απαλό μυρωδάτο και...

Afiyet olsun

αν τραβά η όρεξή σας έδεσμα νηστίσιμο δοκιμάστε και τις καταπληκτικές καριόκες μιάς πολύ γλυκιάς φίλης, που θα εκτιμήσει ανεπιφύλακτα η παρέα σας...

Turkish popular music: Mainstream Pop, Arabesque, Electronica & Dance

2010-02-20T22:27:00.022+02:00

Όσο η Istanbul μιμείται την Δύση και αλλάζει την εμφάνιση και το lifestyle της, ανάλογα γιεννιούνται και νέες μουσικές ...... Μουσικές με υβριδικό στύλ, οι περισσότερες σε γνωστά όγδοα που θυμίζουν λίγο από folk ή από Αραβική μουσική, έτσι όπως τα ακούς στις πόρτες των δισκάδικων (όχι σε όλα), στα ταξί και σε νυχτερινά κέντρα στην Istanbul.
Αυτή είναι η σύγχρονη Τούρκικη εμπορική μουσική, μεγάλης αποδοχής, με περιορισμένους μουσικολογικούς ορίζοντες, που κρατά ένα μέρος της μουσικής βιομηχανίας της χώρας (πιστεύω όχι το μεγαλύτερο).
Ακολουθώντας το αλισβερίσι που γίνεται με τις μουσικές στην περιοχή, μέρος αυτής της μουσικής τυχαίνει μεγάλης αναγνώρισης και από τις γειτονικές χώρες.

Mainstream pop
Αρκετά συχνά, εδώ βρίσκουμε κομμάτια με έναν υπέροχο συνδυασμό Δυτικής πρωτοτυπίας και Ανατολίτικου ρομαντισμού.
Οι pop superstar της δεκαετίας του '70 όπως η Sezen Aksu και η Ajda Pekkan που καθιέρωσαν με επιτυχία αυτό το μοναδικό είδος μουσικής στην Τουρκία εκείνη την εποχή, συνεχίζουν ακόμα να συμβάλλουν στο είδος αυτό. Ειδικά η Sezen Aksu ήταν αυτή που προώθησε την συμμετοχή της Τουρκίας στον διαγωνισμό της Γιουριβίζιον όπου το 2003 η Sertab Erener πήρε την πρώτη θέση. Επίσης δεν είναι λίγα τα τραγούδια που έχει δώσει στον Tarkan, τον σύγχρονο superstar.
Μουσικά αστέρια στο είδος: Candan Ercetin, Mustafa Sandal, Serdar Ortac, Erbu Gunes, Nilufer, Hayde Yener, Burak Kut, .....αλλά και οι ρόκερς Sebnem Ferah, Teoman κ.ά.
Αν περιμένετε να ακούσετε κάποιον απο τους παραπάνω σε κάποιο κέντρο....θα περιμένετε πολύ, γιατί στην Τουρκία οι καλλιτέχνες αυτοί, εμφανίζναται μόνο το καλοκαίρι σε ανοιχτά μέρη και θέατρα όπως στο Rumeli Hisat, στο Bosphorous και το Harbiye ή στην πλατεία Taksim, απ' όπου στις 16/1 /2010 άνοιξε τις εκδηλώσεις της Πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης ο Tarkan.

Υποπροϊόν της mainstream pop είναι τα ...ντιριντάχτα, με αφθονία καλλιτεχνών. Τα σκήπτρα όμως κρατά ο Sertar Ortac, που σκίζει σε συνεργασίες και με Έλληνες καλλιτέχνες.

Arabesk
Οι εσωτερικοί μετανάστες των αρχών του 1970 απο τις Νοτιο-Ανατολικές περιοχές της Τουρκίας, συνέβαλλαν στην αλλαγή της πολιτιστικής σύνθεσης της Istanbul. Η μουσική που έφεραν μαζί τους όχι μόνο είναι έντονα επηρεασμένη απο την Μέση Ανατολή -με την οποία έχουν κοινά σύνορα-, αλλά έφεραν ακόμα και αυτούσια Αραβικά κομμάτια. Πολλές ταβέρνες αλλά και αίθουσες μουσικής, έδωσαν χώρο σ' αυτό το στύλ της μουσικής, αναβιώνοντας και τα περίφημα belly dance.
Το 1980 που η pop βρίσκεται στο ζενίθ, η Arabesque την ακολουθεί κατά πόδας με καλλιτέχνες όπως ο Ibrahim Tatlises που γίνεται αποδεκτός απο το Ουζμπεκιστάν μέχρι την Γερμανία και από την Αίγυπτο μέχρι την Ελλάδα και την Βουλγαρία.
Η τεχνοτροπία αυτή δεν μένει στείρα. Εμπλουτίζεται με Οθωμανικές φόρμες ανατολίτικων χορών (fantazi) από καλλιτέχνες όπως ο Gulber Enger, αλλά και με στοιχεία Αγγλο-Αμερικάνικου rock&roll από ερμηνευτές όπως ο Orhan Gencebay. Μεγάλο αστέρι και η Cibel Can.
Η Arabesk εκτός του ότι συνεχίζει να βρίσκεται στις προτιμήσεις των ώριμων ηλικιών, η δημοτικότητά της επεκτείνεται και ανάμεσα στην νεολαία, που έχει σαφή προσανατολισμό στην Δυτικού τύπου μουσική εμπλουτισμένη με στοιχεία Τούρκικης pop.

Electronic & Dance
Η Electronica δεν είναι νέο είδος στην μουσική Τουρκία. Ηδη απο τα τέλη της δεκαετίας του '60, ο Gokcen δίνει συναυλίες ηλεκτρονικής μουσικής στην Istanbul. Οι Turkish Delight, ο Ozhan Ozal, ο Salih Saka, οι Sultana, o Osman Ismen, ο Dj. Akman οι πιό γνωστοί, με μιά πλειάδα Djs να εμπλουτίζουν την αντίστοιχη δισκογραφία. Αξίζει την προσοχή μας και ο Mert Yusel, απο τους πρωτοπόρους της underground και κυρίως της house μουσικής.
Αναμφίβολα η ηλεκτρονική μουσική, έχει σαφώς επηρεάσει την σύγχρονη Τούρκικη pop αλλά κυρίως την dance μουσική, που δονεί τα αμέτρητα club στα παράλια του Αιγαίου. Ας μην ξεχνάμε οτι και ο πολύς Mercan Dede ξεκίνησε σαν Dj κάνοντας υπέροχες μίξεις trance με ύμνους των Soufi.

Όταν βρεθείτε στην Istanbul, μην προβληματιστείτε για τον ποιόν μουσικό δρόμο να διαλέξετε. Αφήστε ψυχή και νού ανοιχτά να έρθουν οι ήχοι να σας βρούν και οι αισθήσεις σας θα σας οδηγήσουν εκεί που είναι καλύτερα!!

Χαρέμια, Απολαύσεις και Μάγια της Ανατολής

2010-02-14T10:52:00.019+02:00

ΜΑΡΙΝΟΣ ΣΑΡΙΓΙΑΝΝΗΣ: Η απόλαυση στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη

Μιά μελέτη της καθημερινής απόλαυσης και διασκέδασης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία των μεγάλων αστικών κέντρων της Μικράς Ασίας, και κυρίως της Κωνσταντινούπολης, από τη νομαδική περίοδο του 14ου μέχρι την αυτοκρατορική κοινωνία του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, στον αγροτικό και τον ημινομαδικό κόσμο της μικρασιατικής υπαίθρου, στον αστικό πληθυσμό, στα κατώτερα αστικά στρώματα, αλλά και στις ανώτερες οικονομικές και διοικητικές τάξεις.

Σε παραρτήματα εξετάζονται οι αρχές που διέπουν την οθωμανική αισθητική και τα ηθικά συστήματα που κυριαρχούσαν στην οθωμανική κοινωνία, των αραβικών και ιρανικών συμπεριλαμβανομένων.
Μεγάλο μέρος της έρευνας πραγματοποιήθηκε από τον συγγραφέα στην Κωνσταντινούπολη.

- Ο χρόνος του καφενείου, του παιχνιδιού, της γιορτής.
- Καταναλωτικά και ασκητικά πρότυπα.
- Κήποι, επαύλεις και σπίτια.
- Κρασί, οινοπνευματώδη και μέθη.
- Όπιο και άλλες ναρκωτικές ουσίες.
- Καπνός και καφές.
- Φιλία και κοινωνικότητα.
- Γέλιο και σιωπή.- Έρωτας, σώμα και ηδονή.
- Ετεροφυλοφιλικά και ομοφυλοφιλικά πρότυπα. Πορνεία.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Περίπλους" 2003

ΣΟΦΙΑ Ν. ΣΦΥΡΟΕΡΑ: Χαρέμι - ο οίκος της ηδονής

Ψίθυροι κι αναστεναγμοί, ανομολόγητοι πόθοι, λαγνεία και απομόνωση. Γυναίκες διψασμένες γι' αγάπη και δύναμη. Γυναίκες που μεγαλώνανε μαθητεύοντας τον έρωτα. Ραδιουργίες και νωχελικότητα, μάγια και παραμύθια. Ίσκιοι που ζωντανεύουν τις νύχτες και περνούν στα απόκρυφα δώματα. Κορίτσια που γίνανε νεράιδες του βυθού και στοιχειώνουν τα όνειρα...
Χαρέμι, ο οίκος της ηδονής.

Το βιβλίο προσφέρει με γλαφυρό τρόπο ένα πανόραμα του απαγορευμένου χώρου των γυναικών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ιστορικές και κοινωνικές πληροφορίες, όλες τις παραμέτρους απελπισίας, τρέλας κι ερωτισμού, εξουσίας, σκλαβιάς και αγωνίας για επιβίωση σε έναν κόσμο που στοίχειωσε την Ιστορία και τη φαντασία των ανήσυχων χριστιανών ή όσων ζουν με την προοπτική ενός στείρου Παραδείσου, μιας μάλλον πληκτικής ευρυθμίας.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Ελληνικά Γράμματα" 2008

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Τ: "Μικρασιάτικες συνταγές μαγείας

'Ενα τετράδιο που το άφησε η Μικρασιάτισσα Παρασκευή Τ. αλλά, κυρίως, η γνώση που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά επί αιώνες, ίσως και χιλιετίες, στη Μικρά Ασία, στο σταυροδρόμι των πολιτισμών Ευρώπης και Ανατολής, γνώση που έφτασε στον ελλαδικό χώρο κατά τη Μικρασιατική καταστροφή μαζί με τις πολιτισμικές αποσκευές των προσφύγων, είναι οι βάσεις αυτού του κειμένου.

Δίνει τις αυθεντικές συνταγές για τα "μάγια" στη Μικρά Ασία, παρουσιασμένες με σύγχρονο τρόπο από μια καλλιεργημένη γυναίκα, η οποία για χρόνια κι η ίδια τις εφάρμοζε όσο ήταν στη ζωή και που για ευνόητους λόγους ζήτησε να μην αποκαλυφθεί το όνομά της.

Τα "μάγια" εκείνα, που από τους αρχαίους χρόνους αξιοποιεί ο άνθρωπος στη διαρκή προσπάθειά του να λύσει τα προβλήματά του και να κάνει τη ζωή του πιο ωραία.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Περίπλους" 2006

Κάστανο γλυκό του κουταλιού - Kestane Şekeri

2010-02-10T07:01:00.023+02:00

Οι καστανιές βρίσκονται στις ορεινές περιοχές του Μαρμαρά και της Μαύρης θάλασσας. Τα πιό φημισμένα είναι αυτά του Uludag (Ολυμπος) στην Bursa. Οι καστανιές στο Uludag είναι πραγματικά επιβλητικές. Ο καρπός συλλέγεται από τον Οκτώβρη μέχρι τέλος Δεκέμβρη, γι' αυτό και καταναλώνεται κυρίως τον χειμώνα.
Τα κάστανα όταν είναι φρέσκα, είναι πολύ σκληρά και γεμάτα άμυλο (όπως οι πατάτες και το ρύζι), όσο όμως ωριμάζουν το άμυλο μετατρέπεται σε σάκχαρα και το κάστανο χάνει την υγρασία του.

Όταν αγοράζουμε κάστανα, διαλέγουμε αυτά που είναι γυαλιστερά, χονδρά και όχι τα πλατιά, να μην έχουν τρύπες, να είναι βαριά σε σχέση με τον όγκο τους και να μην υποχωρεί η φλούδα όταν τα πιέζουμε.
Επειδή το κάστανο είναι πολύ θρεπτικός καρπός, καταναλώνεται ή συντηρείται με πολλούς τρόπους: Ψητά στα κάρβουνα, στον φούρνο, στην σόμπα, σε φαγητά, βραστά, καστανάλευρο σε διάφορα σκευάσματα, σαν κρέμα σε τούρτες και πάστες, βουτηγμένα σε σοκολάτα, σαν μαρμελάδα, ζαχαρωμένα τυλιχτά αλλά και γλυκό του κουταλιού. Το γλυκό αυτό είναι απλούστατο. Η μόνη δυσκολία έγκειται στο καθάρισμα. Για να κάνουμε πιό εύκολη αυτή τη δουλειά, χαράζουμε έναν σταυρό με ένα κοφτερό κοπίδι στην επίπεδη πλευρά του κάστανου, όχι πολύ βαθειά. Προσοχή να μην κοπείτε.
Βάζετε 7-8 χαραγμένα κάστανα σε ένα πυράντοχο πιάτο με τις χαρακιές προς τα πάνω, σκεπάζετε καλά με πλαστική σακούλα το πιάτο και το βάζετε στο φούρνο μικροκυμάτων στην μέγιστη ισχύ για ένα λεπτό.
Αφήνετε 10-15 δευτλ. και μετά καθαρίζονται πανεύκολα, μόνο προσοχή να μην σας σπάσουν και χαλάσει η εμφάνιση του γλυκού. Συνεχίζετε σιγά-σιγά με τα υπόλοιπα.
Άλλος τρόπος για να καθαρίσετε τα κάστανα για γλυκό είναι να τα βράσετε για 5 λεπτά ή να τα ψήσετε για λίγο στο φούρνο ή σε τηγανάκι.

Τα υλικά
1 κιλό Κάστανα φρέσκα
1 κιλό Ζάχαρη
4 1/3 ποτήρια νερό
2 βανίλιες ή ένα λουβί
Μισό λεμόνι

Υπολογίστε λίγα παραπάνω κάστανα γιατί μπορεί να βρείτε κάποια χαλασμένα. Πετάξτε αυτά που έχουν έστω και την παραμικρή τρυπούλα ή σαπίλα. Αρκεί ένα χαλασμένο κάστανο για να χαλάσει όλο το γλυκό!

Πάμε να φτιάξουμε το γλυκάκι
Το γλυκό περυχαίνει μόνο με φρέσκα κάστανα. Αν τα κάστανα που έχετε είναι πολυκαιρισμένα, δοκιμάστε να τα βράσετε (πριν τα καθαρίσετε) για 10 λεπτά.
Σε κατσαρόλα βάζετε την ζάχαρη και το νερό και βράζετε για 10-12 λεπτά. Ρίχνετε τα κάστανα με προσοχή και μόλις πάρουν βράση, χαμηλώνετε την φωτιά και αφήνετε για 20-25 λεπτά να βράσουν μέχρι να αρχίσει να δένει το σιρόπι. Αν σχηματιστεί αφρός, τον αφαιρούμε για να μείνει το γλυκό μας διάφανο.
Σβήνετε την φωτιά, σκεπάζετε με πετσέτα και αφήνετε το γλυκό όλο το βράδυ.
Την επόμενη μέρα αφαιρείτε τα κάστανα με τρυπητή κουτάλα, δοκιμάζετε ένα κάστανο για να δείτε πόσο βρασμένο είναι και έτσι κανονίζετε πόσο χρόνο επιπλέον χρειάζεται. Βλέπετε το σιρόπι και άν είναι πολύ πηχτό προσθέτετε 2-3 Κ.σ. νερό και βάζετε στη φωτιά το σιρόπι. Μόλις πάρει βράση, προσθέτετε την βανίλια και τα κάστανα και βράζετε για άλλα 10-20 λεπτά. Στο τέλος θα πρέπει να κρατάνε αλλά να είναι ποτισμένα με σιρόπι, κάτι που γίνεται μόνο με φρέσκα κάστανα.
Ρίχνετε το λεμόνι, ανακατεύετε και έτσι όπως είναι καυτό, γεμίζετε προσεχτικά το βάζο. Κλείνετε αμέσως με το καπάκι, αναποδογυρίζετε το βάζο και αφήνετε για 5 λεπτά. Ξαναγυρίζεται τα βάζα. Σε 5-10 λεπτά θα ακούσετε ένα "πλοπ" και το καπάκι θα πάει ελαφρά προς τα μέσα. Αυτό σημαίνει οτι το βάζο σφραγίστηκε
Αποθηκεύετε σε σκιερό και δροσερό μέρος ή αφήνετε να κρυώσει και....

Afiyet olsun

Turkish music: New Age

2010-01-12T10:49:00.005+02:00

Η New Age μαζί με την jazz είναι η πιό αναγνωρίσιμη και καταξιωμένη έντεχνη μουσική στην Τουρκία αλλά και παγκόσμια, ισάξια με την Ινδιάνικη, την Θιβετιανή, την Κέλτικη και την Ζεν. Είναι κυρίως ακουστική και λιγότερο ηλεκτρονική.
Εχει να παρουσιάσει πολύ μεγάλα ονόματα, όπως: Can Attila, Mercan Dede, Omar Faruk Tekbilek, Murat Isbilen, Burak Demir, Goksel Baktagir, Omer Goksel, Haig Yazdjian, Ferhat Gocer, Vastanbul Grup, Erden Alkin, Izinsiz Gosteri,
καθώς και πλούσια δισκογραφία, αλλά με σημαντική επικάλυψη μεταξύ relaxation, meditation, ambient, ethnic lounge, electronica, chillout, world, space...
Μεγάλη είναι και η ζήτηση δίσκων με μουσική επηρεασμένη τόσο απο την παράδοση των Soufi όσο και απο τα Σεφαραδίτικα φλαμέγκο...που το πιό σύντομο κομμάτι έχει διάρκεια 12 λεπτά! Μέχρι και το ρεμπέτικο έχει θέση στην Τούρκικη New Age δισκογραφία.

Σημαντικό ποσοστό στην εξαγωγή μουσικής κατέχει η relaxation music με Τούρκικα παραδοσιακά μοτίβα και μουσικά όργανα. Πολλοί νέοι καλλιτέχνες δουλεύουν με έντονους ρυθμούς και εμπλουτίζουν την αντίστοιχη δισκογραφία. Μερικά απο τα ονόματα: Murat Ozer, Murat Kaya, Ersin Evsavas, Mesut Bingol, Hulus Babalik.....
Τα albums:
-Can Attila: Efsaneler
-Mercan Dede: Nefes
-Omar Faruk Tekbilek: Dance into Eternity
-Burak Demir: Dreamin' Istanbul

Orhan Pamuk: Το Μουσείο της Αθωότητας

2010-01-01T08:30:00.021+02:00

Tο βιβλίο
Orhan Pamuk: «Μουσείο της αθωότητας» (Masumiyet Müzesi)
«Ηταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου - δεν το ’ξερα».
Ετσι αρχίζει…..
...το μεγαλύτερο σε έκταση αλλά και το βαθύτερο σε συναισθήματα μυθιστόρημα του Ορχάν Παμούκ, το πρώτο του μετά το Νόμπελ.
Το 1975, στην ερωτική Κωνσταντινούπολη, ο ήδη αρραβωνιασμένος τριαντάχρονος Kemal, γιος μιας πλούσιας οικογένειας υφαντουργών ερωτεύεται την δεκαοχτάχρονη Fisun κόρη μιας συγγενικής φτωχής οικογένειας.
Ο Kemal αρχίζει να περισυλλέγει αντικείμενα που έχει χρησιμοποιήσει η αγαπημένη του και έπειτα δημιουργεί ένα μουσείο από αυτά.

Πρόκειται για μια άκρως τρυφερή και συγκινητική ιστορία αγάπης που αγγίζει ταυτόχρονα ευαίσθητες χορδές της μουσουλμανικής Τουρκίας όπως η σεξουαλικότητα, το δικαίωμα της γυναίκας στην ευτυχία και η παρθενιά σε μια μουσουλμανική χώρα. Μια τρικυμισμένη καταγραφή των ηθών και των αλλαγών που επικράτησαν στις δεκαετίες ‘70 και ‘80 στην Τουρκία και πώς αυτές οι μετατροπές επέδρασαν πρωτίστως στην άρχουσα κοινωνική τάξη.
Η ανήσυχη ματιά του Παμούκ στους τούρκικους μαχαλάδες προστατεύει με χιούμορ το μυθιστόρημα από το μελό και λειτουργεί σαν διασκεδαστικό διάλειμμα στο ρομάντζο. Και όπως συμαβαίνει σε όλα τα μοντέρνα μυθιστορήματα, στο τέλος πέφτουν οι μάσκες...

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Ωκεανίδα" Δεκέμβρης 2009

Το Μουσείο
Στα πολλά χρόνια που πήρε στον συγγραφέα να τελειώσει το βιβλίο, παγιώθηκε η ιδέα ενός πραγματικού και πρωτότυπου μουσείου που θα περιλαβάνει ασήμαντα πράγματα που ντύνουν και θυμίζουν έναν μεγάλο έρωτα...(και πρόταση δική μου είναι να ακούγεται το "Olmasa Mektubun"!!!)
Ετσι το «Μουσείο της αθωότητας» αποκτά και υλική υπόσταση σ’ ένα σε ένα παλιό, διατηρητέο σπίτι στην περιοχή Çukurcuma και γίνεται ένα απο τα πιο πολυδιαφημισμένα project της Κωνσταντινούπολης-Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2010.
Ενα ντοκουμέντο που θα αφηγείται την κουλτούρα της İstanbul από το 1950 μέχρι το 2000 με τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή, φωτογραφίες, βιβλία, πίνακες και ταινίες.
Όλα έχουν θέση στις προθήκες του μαγικού αυτού μουσείου που αναμένεται να ανοίξει τον Ιούλιο του 2010.

Τόσο το βιβλίο όσο και το πραγματικό «Μουσείο της Αθωότητας» είναι αφιερωμένα στη μνήμη ενός κορυφαίου Τούρκου συγγραφέα, του Ahmet Hamdi Tanpınar (1901-1962), που επηρέασε όσο λίγοι τη γραφή του νομπελίστα.

Τελικά ο Νομπελίστας Παμούκ μεταμορφώθηκε από «μαύρο πρόβατο» της Τουρκίας σε καλό χαρτί μιας χώρας που μόλις πριν από λίγα χρόνια τον έστελνε στα δικαστήρια. Είναι η καλή, έξωθεν μαρτυρία της σημερινής Τουρκίας κι αυτή είναι μια προσωπική του νίκη, κυκλοφορεί όμως με σωματοφύλακες!
Η Ιστανμπούλ λοιπόν έχει τον δικό της συγγραφέα που γεννήθηκε εκεί, την περπάτησε, την αγάπησε και της αφιέρωσε το πιο παράξενο ιδιωτικό Μουσείο του κόσμου, ένα μουσείο αγάπης και αθωότητας.

Hüzün: Μελαγχολία αλλά και αισιοδοξία για την ζωή.
Κάτι σαν παραίσθηση είναι να απολαμβάνεις το τσάι σου στους κήπους των μουσείων της Istanbul μαζί με το αγαπημένο σου πρόσωπο, έχοντας αφήσει πίσω σου τον κόσμο και το παρόν.

Adana kebap

2009-12-26T08:49:00.003+02:00

Εκλπηξη!!! Περιμένατε Iskender kebap....αλλά περί ορέξεως.. τι να πεί κανείς? Δεσμεύομαι να το κάνω εγώ σε κάποιο επόμενο post.

Η ιστορία του κεμπάπ αν και χάνεται στο χρόνο, εντοπίζεται -με την μία ή την άλλη μορφή- κάπου στην ανατολική Μεσόγειο, Περσία, νοτιοανατολική Τουρκία, Μέση Ανατολή αλλά και στα Βαλκάνια. Κεμπάπ θα βρούμε απο την Μαλαισία μέχρι το Μάντσεστερ, το Μανχάταν και την Τζαμάϊκα!!
Η κουλτούρα του κεμπάπ αναπτύχθηκε αρκετά στις πόλεις Adana, Tarsus, Antakya, Gaziantep, Kilis, Nizip, Urfa και Birecik. Κεμπάπ με κιμά να ψήνεται κάθετα ή οριζόντια, περασμένο σε ξυλάκια, μακρόστενα, στρογγυλά, κομματάκια μαριναρισμένο κρέας σε σουβλάκι, με φρέσκο συκώτι, με κοτόπουλο, μόνο με λαχανικά.....

Τα πιό ονομαστά κεμπάπ στην Τουρκία είναι τα Urfa kebap, Adana kebap και Iskender kebap και θα τα βρούμε παντού στην χώρα. Η διαφορά του Urfa απο το Adana βρίσκεται κυρίως στα μπαχαρικά και συγκεκριμένα στο καυτερό πιπέρι, ενώ το Iskender που ξεκινά απο την Bursa ψήνεται και σερβίρεται διαφορετικά.

Το κεμπάπ είναι κάτι διαφορετικό απο μπιφτέκι ή σουτζουκάκι ή κεφτέδες περασμένοι σέ ξυλάκι. Είναι ζουμερό, κρατάει και έχει γεμάτη γεύση. Για να το πετύχετε, δεν χρειάζονται πολλά υλικά και και χούφτες τα μπαχαρικά!
Στην αυθεντική του μορφή το κεμπάπ των Αδάνων δεν περιέχει τίποτα παραπάνω από: κιμά απο θηλυκό αρνί 1-1 1/2 χρονών που δεν έχει ζευγαρώσει ακόμα, κρεμμύδι, αλάτι, μαύρο πιπέρι, λίπος απο την ουρά μιάς συγκεκριμένης ράτσας αρνιού (ή πρόβειο βούτυρο), καυτερό κοκκινοπίπερο και καμιά φορά κύμινο και μαϊντανό. Τυπικό ποτό που συνοδεύεται είναι το şalgam.

Οι υπερβάσεις που κάνουμε εδώ είναι: Η προσθήκη σκόρδου γιατί έτσι μας αρέσει, το μπαστάρδεμα με λίγο μοσχαρίσιο κιμά γιατί οι καλεσμένοι ήταν λίγο παράξενοι, ένα ασπράδι γιατί το αρνί ήταν μικρό και δεν θα έδενε ο κιμάς, η καπνιστή πάπρικα γιατί θα ψηθούν στο μαντέμι και όχι στα κάρβουνα.

Τι θα χρειαστούμε για 5 μεγάλα κεμπάπ
450 γρ Αρνίσιο κιμά και 250 γρ Μοσχαρίσιο κιμά, ή όλο αρνίσιο.
1 Κρεμμύδι
1-2 σκελίδες Σκόρδο (προαιρετικά)
2 Κ.σ φρέσκο Βούτυρο πρόβειο.
1 ματσάκι Μαϊντανό
1 κ.γ. ή περισσότερο Καγιέν ή Μπούκοβο
1 κ.γ. Κόλιαντρο κοπανισμένο
1/2 κ.γ. Κύμινο κοπανισμένο
1/2 κ.γ Πιπέρι μαύρο
1 κ.γ Πάπρικα καπνιστή (προαιρετικά)
2 κ.γ Αλάτι
1 Αυγό το ασπράδι μόνο (προαιρετικά)

Τώρα τα φτιάχνουμε...
Ζητήστε απο τον χασάπη να κόψει τον κιμά χωρίς να αφαιρέσει καθόλου λίπος.
Τρίψτε το κρεμμύδι και στίψτε το. Περάστε το σκόρδο απο την πρέσσα. Ψιλοκόψτε 3 Κ.σ μαϊντανό.
Αναμείξτε τους κιμάδες και προσθέστε τα μπαχαρικά, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τον μαϊντανό, το ασπράδι και το βούτυρο σε κομματάκια.

Ζυμώστε τον κιμά ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ για 10 λεπτά τουλάχιστον -έτσι ώστε στο τέλος να μοιάζει με ζυμάρι και όχι με κιμά. Αυτή είναι και η μόνη δυσκολία, δηλαδή να πετύχεις την κατάλληλη υφή.
Χωρίστε σε 5 μέρη, κάντε σφιχτές μπαλίτσες και δώστε μακρόστενο σχήμα σαν χοντρά λουκάνικα 20 εκ. περίπου. Περάστε τις σούβλες στα κεμπάπ και με την παλάμη σας δώστε τετράγωνο, στρογγυλό ή επίπεδο σχήμα, για πιό εύκολο και ομοιόμορφο ψήσιμο. Εγώ τα πλάθω τετράγωνα.
Αφήστε τα στο ψυγείο για 2 ώρες τουλάχιστον.

Να τα ψήσουμε?
Το καλύτερο ψήσιμο γίνεται στα κάρβουνα, πολύ καλά χωνεμένα για αργό ψήσιμο, όπως τα λουκάνικα. Δεν χρειάζονται πάνω από 10-12 λεπτά.
Αν έχετε μαντέμι ή μεγάλο αντικολητικό τηγάνι, βάλτε το να ζεσταθεί γιά 20 λεπτά σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία. Περάστε το με ελάχιστο λάδι και ψήστε γιά 3-4 λεπτά κάθε μία απο τις 4 πλευρές.

Πως το σερβίρουμε
Ηδη έχουμε ψήσει πράσινες μακρόστενες πιπεριές και ώριμες μικρές ντομάτες.
Περνάμε με ελάχιστο λάδι τις πίτες και τις ψήνουμε λίγο σε τηγανάκι. Τις κόβουμε σε τετράγωνα ή σε ρόμβους και τις στρώνουμε το πιάτο.
Κόβετε ένα κρεμμύδι (άσπρο κατά κατά προτίμιση) σε φετάκια και το τηγανίζετε με 1 Κ.σ. λάδι.

Μόλις αρχίσει να καραμελώνει το κρεμμύδι, πασπαλίζετε με 2-3 πρέζες σουμάκι (αυτό το μπαχαρικό με την υπόξινη γεύση και το άρωμα λεμονιού).
Ξαπλώνετε το κεμπάπ στην κομμένη πιτούλα, απλώνετε το αρωματισμένο κρεμμύδι πάνω του, βάζετε δίπλα μιά ψημένη ντοματούλα και μιά πιπεριά, παραδίπλα μπόλικες φετούλες λεμονιού για όποιον θέλει...και....

Afyiet olsun

*Στην Istanbul μπορείτε να βρείτε εξαιρετικό κεμπάπ τόσο σε γκουρμέ εστιατόρια όπως το Kosebasi, όσο και στα kebap bar στο Sirkesi για παράδειγμα. Mην παραλείψετε το Konak Kebap Salonu στην Istiklal Caddesi.
*Ωραίο κεμπάπ δοκίμασα στο "Kiliza" στην Γλυφάδα και φυσικά υπάρχει και ο "Μπαϊρακτάρης" στο Μοναστηράκι.
*Το μεγαλύτερο κεμπάπ έγινε στις Σέρρες τον Μάη. 20 μέτρα μήκος και βάρος 280 κιλά !!!!
* Στα Αδανα τον Σεπτέμβρη γίνεται το "Kebap Festival"
*"La famille kebab" ντοκιμαντέρ του Γάλλου Laurent Lataud. Η Ούλια απο την Γερμανία και ο Μουσταφά απο την Γαλλία ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν μια άλυσίδα μαγαζιών και πουλάνε κεμπάπ. Σε ένα χρόνο μέσα, γίνεται η πέμπτη στην Ευρωπαϊκή αγορά.

Turkish music: Jazz

2009-12-15T12:24:00.012+02:00

Η Jazz διεκδικεί το πιό σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης μουσικής κουλτούρας της Τουρκίας, το οποίο φαίνεται να προχωρά πολύ καλά.
Οι μουσικολόγοι λένε οτι η ιδιαίτερα μεγάλη -σε ποιότητα και ποσότητα- παραγωγή του είδους αυτού οφείλεται τόσο στην γεωγραφική θέση της Τουρκίας, όσο και στο πλούσσιο πολυπολιτισμικό της υπόβαθρο, ακαθώς και στην καθιέρωση της Istanbul σαν τόπο ανταλλαγής εμπειριών μεταξύ Ελλήνων, Εβραίων, Ιταλών, Αρμένιων και Τσιγγάνων καλλιτεχνών.

Ηδη απο το 1960 ο περκασιονίστας Okay Temiz έχει καθιερωθεί σαν διεθνής μορφή στο χώρο της jazz. Μιά δεκαετία πρίν, ονόματα όπως ο Dizzy Gillespie, ο Dave Brubeck και ο Louis Armstrong επισκέφτονται την Istanbul και συναντούν ντόπιους ταλαντούχους μουσικούς.
Αποφασιστικό ρόλο για την διεθνή αναγνώριση της Τούρκικης jazz επίσης, έδωσε η για πολλές 10ετίες ενασχόληση των αδελφών Ertegun με την μουσική των μαύρων και την Αμερικάνικη jazz.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο οτι Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές Jazz Bands τελειώνουν τις περιοδείες τους στην Τουρκία και ιδαίτερα την Istanbul.

Από το 1973 κάθε Ιούλιο γίνεται το International Istanbul Jazz Festival, καθώς και το Akbank International Jazz Festival που πραγματοποιείται κάθε Οκτώβρη απο το 1991, κορυφαίοι τζαζίστες συναντώνται και αλληλεπιδρούν με Τούρκους μουσικούς βαθαίνουν την οπτική τους και ανοίγουν τους ορίζοντές τους στην jazz.
Oι μικρότερης εμβέλειας γιορτές jazz που γίνονται στην Αγκυρα, τη Σμύρνη και το Afyon συγκεντρώνουν εκατοντάδες μουσικούς και χιλιάδες μουσικόφιλους.
Σε πανεπιστημιακό επίπεδο τα ιδρύματα Bogazici University και Bilgi University παρέχουν υψηλού επιπέδου σπουδές σε ταλαντούχους νέους μουσικούς που θέλουν να ακολουθήσουν με επιτυχία την τεχνοτροπία της jazz.
Το περιοδικό "Jazz Dirgisi" εκδίδεται πάνω απο 10 χρόνια τώρα, ενώ στο αγαπημένο μου ποιοτικό "Acik Radio" μπορεί κανείς να απολαύσει Τούρκικη jazz.
Οι δισκογραφικές Doublemoon και Kalan εκδίδουν τα περισσότερα CD με Τούρκικη Jazz και άλλη έντεχνη μουσική, ενώ αν θέλετε ένα εξειδικευμένο δισκάδικο για να περάσετε ώρες ατελείωτες είναι το Lale Plak στην Istiklal. Oσο η γλυκειά μου έψαχνε και σημείωνε, εγώ φρόντιζα να μην ζεσταθούν οι μπύρες και να μη κρυώσουν τα μπουρέκια δίπλα....

Η Istanbul έχει καμιά 10αριά Jazz clubs!! Μετά από ψηφοφορία μεταξύ μας προτείνονται τα:
Babylon στο Beyoglu, το Nardis κοντά στον πύργο του Γαλατά και το Istanbul Jazz Center στο Ortakoy. Τυχεροί όσοι ήταν εκεί αρχές Δεκέμβρη, μιάς και στο club Ghetto έπαιζαν οι θρυλικοί Telvin Trio.
Μερικοί από τους πιό παραγωγικούς τζαζίστες στην Τουρκία τώρα που μιλάμε:
Maffy Falay
Okay Temiz
Burhan Ocal
Arkadas
Kudsi Erguner
Tuna Otenel
Kamil Erden
Aydin Esen
Ayse Futuncu
Oguz Buyuk Beber
Barbaros Erkose
Erkan Ogur
Onden Focan
Ilhan Ersahin
Arto Tuncboyaciyan
Saadet Turkoz
Feyza
Κλασσικοί ερμηνευτές της pop όπως ο Fatih Erkoc αλλά και η Sezen Aksu, δοκίμασαν το ταλέντο τους ερμηνεύοντας τραγούδια απο τον χώρο της jazz.

Τα albums:
*Wax Poetic - Istanbul 2007
*Asia Minor-Kedi Ruyasi
*Okay Temiz, Floros Floridis, Nicky Scopelitis - Our trip so far
*Aydin Esen - Timescape

Zülfü Livaneli: Ενας άνθρωπος, μια γάτα, ένας θάνατος - Orhan Pamuk: Το μαύρο βιβλίο

2009-12-10T10:41:00.011+02:00

Το βιβλίο στην Τουρκία με δυό λόγια
Στη χώρα των Σουλτάνων και των Δερβίσηδων, το 1729 δημιουργήθηκε το πρώτο τυπογραφείο, στον Αβδούλ Χαμίτ οι γραμματιζούμενοι υποτακτικοί του διάβαζαν τις περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, ο Κεμαλισμός ίδρυσε τα «σπίτια του λαού» ως πολιτιστικά κέντρα και αναγνωστήρια κι ο Ορχάν Παμούκ «χτίζει τη βιβλιοθήκη του σαν σπίτι, βιβλίο το βιβλίο», όπως δήλωσε πρόσφατα σε μία συνέντευξή του στο ZEIT Literatur.

Zülfü Livaneli: Ενας άνθρωπος, μια γάτα, ένας θάνατος (Bir Kedi, Bir Adam, Bir Olum)
Μετά το "Ο Μεγάλος Ευνούχος της Κωνσταντινούπολης" (που μεταφράστηκε και εκδόθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες), ο Ζουλφί Λιβανελί επανέρχεται μ’ ένα βιβλίο για την αναζήτηση της πατρίδας και της ψυχής.
Το βιβλίο αυτό, που ο συγγραφέας άρχισε να το γράφει το 1975 στη Σουηδία, αυτοεξόριστος και καταζητούμενος από το τότε στρατιωτικό καθεστώς της πατρίδας του, και ολοκληρώθηκε 25 χρόνια μετά σ’ ένα ψαροχώρι της Βρετάνης, διαδραματίζεται στο παγωμένο τοπίο της Στοκχόλμης, όπου τα πρόσωπα -ο Σαμί, η Κλάρα, ο Ριζά, ο Χουάν, ο Γκαρθία, η Γιορίκο, ο Αντίλ- αναζητούν τη γαλήνη. Όχι όμως προτού πάρουν την εκδίκησή τους για κάτι που συνέβη στο παρελθόν.
Με γρήγορους ρυθμούς και λιτό ύφος, ο Λιβανελί συνθέτει έναν πίνακα με ήρωες τους πρόσφυγες και με υλικά τα συναισθήματα, τις απογοητεύσεις και τους εφιάλτες που δημιουργούν οι καταπιεστικές εξουσίες.
Το "Ένας άνθρωπος, μια γάτα, ένας θάνατος" είναι ένα βιβλίο που ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς με το παρελθόν, περιγράφοντας με τρυφερότητα τη ζωή των μεταναστών στον ευρωπαϊκό Βορρά.

Εκδόσεις: "Πατάκης" 2002

Orhan Pamuk: Το μαύρο βιβλίο (Kara kitap)

Ο Γκαλίπ , νεαρός δικηγόρος, ψάχνει τη γυναίκα του, που τον έχει εγκαταλείψει, και μαζί τον ετεροθαλ ή αδελφό της, πασίγνωστο αρθρογράφο, που έχει κι αυτός εξαφανιστεί. Μια ολόκληρη εβδομάδα τριγυρίζει στα δαιδαλώδη σοκάκια της Πόλης, που κάθε γωνιά της είναι σημάδι μιας μυστηριακής ζωής στη δυο χιλιάδων χρόνων ιστορία της με τα τρία ονόματα -Βυζάντι ο, Κωνσταντινούπολη, Ισταμπούλ- τόπος συνάντησης και σύγκρουσης δύο κόσμων, Ανατολής και Δύσης.

Ο Orhan Pamuk πήρε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 2006. Η Ακαδημία συνοψίζει το έργο του στην φράση "αναζητώντας τη μελαγχολική ψυχή της γενέτειρας πόλης του, ανακάλυψε καινούργια σύμβολα για τη σύγκρουση και τη συνύφανση των πολιτισμών". Το "Λευκό Κάστρο" (1985) μεγάλωσε την φήμη του και έξω απο την Τουρκία.
Νομίζω οτι κάποτε είχε πεί "Οι Ελληνες περιφρονούν τους Τούρκους, ενώ οι Τούρκοι ζηλεύουν τους Ελληνες"

Εκδόσεις: "Ωκεανίδα" 1997

Tahinli Katmer

2009-12-03T20:25:00.026+02:00

Στην πιό απλή μορφή του, το ψωμί στην ύπαιθρο της Τουρκίας είναι το yufka, λεπτό φύλλο που ψήνεται σε πέτρα ή λαμαρίνα, αποτελεί δε την βάση της διατροφής των νομάδων. Το ψωμί αυτό ήταν τόσο ουσιώδες για την διατροφή, που ο ίδιος ο Σουλτάνος έκανε εφόδους στην αγορά και τους φούρνους, καθώς και στην σκάλα του Unkapani που ξεφόρτωναν στάρι απο την Κριμαία και την Βλαχία.
Ο γιουφκάς ήταν απλό ψωμί. Το κατμέρ όμως -όπως αναπτύχθηκε απο τις Τουρκμενικές φυλές- ήταν ο πρόδρομος των γλυκών και των μπουρεκιών μιάς και η τεχνική του βασίστηκε στα πολλά και εξαιρετικά λεπτά στρώματα φύλου, την σφολιάτα δηλαδή. Την τεχνική αυτή την συναντούμε σε πολλές περιοχές της Μεσογείου... απο σκέτο φυλωτό ζυμάρι, μέχρι τις μυζιθρόπιτες και τα κρουασάν.

Το katmer είναι λοιπόν ένα είδος τηγανίτας απο ζύμη σφολιάτας και έτσι γίνεται πιό ελαφρύ και εύπεπτο. Απαραίτητα υπάρχει στα γιορτινά πρωϊνά και καταναλώνεται με ζάχαρη και κανέλα, μαρμελάδα ή αρμυρό τυρί.
Σε κάποιες περιοχές (Isparta, Gaziantep) γεμίζουν το φύλλο με σπανάκι και τυρί ή με πράσινα φυστίκια και ζάχαρη. Επίσης στην Ελλάδα γεμίζουν το φύλλο με κανέλα και ζάχαρη. Ενδιαφέρουσες παραλλαγές που έχω δοκιμάσει είναι οι σφακιανόπιτες της Κρήτης και οι τηγανόπιτες της Λήμνου τον καιρό που κάνουν χυλοπίτες, με το ίδιο ζυμάρι.

Τι θα χρειαστούμε (για 4 τηγανίτες):
2 κούπες αλεύρι σταρένιο (το κίτρινο)
1 κ.γ Αλάτι
1 κούπα νερωμένο γάλα ζεστό
1 αυγό
1 Κ.σ. καλαμποκέλαιο
8 Κ.σ Ταχίνι (ή 50 γρ. φρέσκο βούτυρο και 2-3 Κ.σ. ταχίνι)

Πως το φτιάχνουμε:
Κοσκινίζουνε το αλέυρι με το αλάτι. Σε μιά κούπα ανακατεύουμε το λάδι, το αυγό ελαφρά χτυπημένο, το γάλα και το νερό. Με το μίγμα αυτό κάνουμε μιά ζύμη τρυφερή χωρίς κόμπους. Δεν χρειάζεται πολύ ζύμωμα.
Αφήνουμε την ζύμη να ξεκουραστεί, σκεπασμένη με μιά υγρή πετσέτα.
Αλευρώνουμε τον πάγκο του ζυμώματος (προσωπικά χρησιμοποιώ ένα κομμάτι που μου έμεινε από πάγκο κουζίνας). Ανοίγουμε με τον πλάστη ένα φύλλο όσο πιό λεπτό μπορούμε χωρίς να σπάσει.
Αν χρησιμοποιούμε βούτυρο, το λειώνουμε και το ανακατεύουμε με το ταχίνι. Περνάμε όλο το φύλλο με μιά γενναιόδωρη στρώση.
Ανοίγουμε στην μέση μιά τρύπα και την μεγαλώνουμε προς τα έξω συνεχώς, μέχρι να σχηματιστεί ένα στεφάνι. Ετσι τουλάχιστον έκανε η θεία στην Bursa. Υπάρχουν και άλλες τεχνικές, αλλά αυτή την βρήκα πρωτότυπη.

Χωρίζουμε το "στεφάνι" σε τέσσερις μπάλες και τις αφήνουμε για 1-2 ώρες στο ψυγείο.
Επειτα ανοίγουμε τις μπάλες μία-μία σε φύλλα στο μέγεθος πιάτου (20-25 εκ) και πάχος ένα δάχτυλο περίπου.

Ζεσταίνουμε ένα αντικολητικό τηγάνι περασμένο πολύ ελαφρά με αραβοσιτέλαιο. Χαμηλώνουμε την φωτιά και ψήνουμε την κάθε πίτα 7-10 λεπτά απο την κάθε πλευρά, μέχρι να χρυσίσει και να ψηθεί μέχρι μέσα.
Αφήνουμε να κρυώσουν 5 λεπτά και σερβίρουμε με τυρί ή μαρμελάδα, ή μέλι και....

Afiyet olsun

Αν μας μείνουνε, τις τυλίγουμε σε λαδόχαρτο και τις βάζουμε σε πλαστική σακούλα τροφίμων. Ετσι τις διατηρούμε για 3-4 μέρες. Τις ξαναζεσταίνουμε πριν σερβίρουμε.

Turkish music: Fusion

2009-11-22T01:01:00.017+02:00

"Πιστεύω οτι όλοι μας κάποτε μιλούσαμε την ίδια γλώσσα. Η μουσική διατηρεί αυτό το επίπεδο, τόσο στη μελωδία όσο και στον ρυθμό της..." νομίζω οτι το έχει πεί ο Demirkan.

Η τεράστια μουσική παράδοση που έχει η Τουρκία από την έντεχνη κλασσική μουσική, τα παραδοσιακά της Ανατολίας, μοτίβα απο τις μπάντες των Οθωμανών, μουσικές των Soufi, Ισαλαμικοί ύμνοι και τσιγκάνικοι ρυθμοί, Βυζαντινοί και Περσικοί δρόμοι, σπαραχτικά Σεφαραδίτικα και Φλαμένκος, ανοίγουν ένα ανεξάντλητο πεδίο για ανακάτεμα με νόρμες της Δυτικής έντεχνης μουσικής.
Το αποτέλεσμα είναι μιά μεγάλη μουσική παραγωγή κάτω απο την ομπρέλλα της ούτως-ή-άλλως φιλόξενης fusion.

Σήμερα, κάπου 200 μουσικοί με αξιόλογη δισκογραφική δουλειά κινούνται στον χώρο της fusion, jazz, groove και new age στην Τουρκία.
Mercan Dede
Kolectif
Can Atilla
Okay Tamiz
Hinsu Senlendirici
Brooklyn Funk Essentials
Burhan Ocal
Goksel Baktagir
Aziz Senol Filiz
Orient Expressions
Big Band
Ilhan Ersahin
Orientation
Turquoise
...για να ονομάσουμε κάποιους που βρίσκονται στην κορυφή.
Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι πέρασαν απο τα εφτά δημόσια ωδεία της χώρας. Αρκετοί εργάζονται έξω απο την Τουρκία, ενώ άλλοι δημιουρούν τα έργα τους μεταξύ Ισταμπούλ και Νέας Υόρκης.

Τα albums:
-Doublemoon Remix 2007
-East 2 West- Global departures from Istanbul (2002)
-Taxim Trio-Taxim Trio
-Brooklyn Funk Essentials & Laco Tayfa- In the Buzz bag
-Beyond Istanbul 2 - Urban sounds of Turkey (2009)

Εύκολα χάνεσαι αν πέσεις μέσα εδώ, ειδικά αν δεν έχεις παρακολουθήσει αρκετά ζωντανά ρεσιτάλ. Γι' αυτό τσιμπίστε και το CD 13, που είναι οι επιλογές δυό ανθρώπων που δεν αφήνουν στέκια απο το Παγκράτι μέχρι το Beyoglu και απ'τα ethnic club στον περιφεριακό της Μονμάρτης μέχρι τα belly dance στο Μαρακές.

Γιάννης Καλπούζος: Ιμαρέτ, Sergun Ağar: Φίλησα μιά φορά την Ευδοξία

2009-11-19T00:05:00.012+02:00

Γιάννης Καλπούζος: Ιμαρέτ- Στη σκιά του ρολογιού
Άρτα 1854. Τουρκοκρατία.
Δυο αγόρια γεννιούνται την ίδια νύχτα, ένας Έλληνας κι ένας Τούρκος, και η μοίρα τους κάνει ομογάλακτους. Το μυθιστόρημα παρακολουθεί τη ζωή τους με φόντο την άγνωστη στο πλατύ κοινό ιστορία της περιοχής, και όχι μόνο.
Μια ολόκληρη εποχή αναπαριστάνεται με μοναδικό τρόπο και χωρίς προκατάληψη παράλληλα με την περιπέτεια, τη δράση, τον έρωτα, τις κωμικές ή τις τραγικές καταστάσεις.

Στη σκιά του ρολογιού που χτυπά τις οθωμανικές ώρες Έλληνες, Τούρκοι και Εβραίοι. Οι δύο φίλοι, ο Λιόντος και ο Νετζίπ, μια δολοφονία μυστήριο, ο παππούς Ισμαήλ, η "μικρή" ακόμη Ελλάδα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο φανατικός Ντογάν, συγκρούσεις, επαναστάσεις, συνύπαρξη, καθημερινή ζωή, χοροεσπερίδες, Καφέ Αμάν, πετροπόλεμος, Απόκριες, Ραμαζάνι, χαμάμ, ο τουρκικός μπερντές του Καραγκιόζη, αφορισμοί, ο "άλλος" στα πρόσωπα και στις συνήθειες των κατοίκων των τριών φυλών, λαθρεμπόριο, κολίγοι, τσιφλικάδες, πλούτος και εξαθλίωση, γλυκιά και πικρή ζωή.

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, δύο μυθιστορήματα και μία συλλογή διηγημάτων. Από το 1995 έχει υπογράψει τους στίχους 65 τραγουδιών, πολλά από τα οποία έγιναν επιτυχίες, καθώς και τους στίχους 18 τραγουδιών στο παιδικό θεατρικό Τρυφεράκανθος.

Εκδόσεις ¨Μεταίχμιο" 2008
(*) Η φωτο απο το Ιμαρέτ της Καβάλας είναι του Γ. Βουλουτίδη

Sergun Ağar: Φίλησα μιά φορά την Ευδοξία
(Askin Samatya'si Selanik'te Kaldi)

Αν ήταν στη Σαμαρκάνδη ή στο Χορασάν, οι τροβαδούροι της Ανατολής θα είχαν κάνει τραγούδι τον έρωτα του Χασάν και της Ευφροσύνης.

Ο τόπος όμως της ιστορίας αυτής είναι η Πόλη κι ο χρόνος τα μέσα του περασμένου αιώνα. Ο Χασάν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και πέθανε στην Πόλη, η Ευφροσύνη ήρθε στον κόσμο στην Πόλη και πέθανε στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο άνθισε ο έρωτάς τους κι εξελίχθηκε η ιστορία τους.

Αλλά η ιστορία δεν τέλειωσε εκεί. Ο εγγονός του Χασάν την έγραψε. Πήρε το χθες και το ανακάτεψε με το σήμερα, κι ο απόηχος των στίχων του ποιητή έφτασε ως εμάς:

Φίλησα μια φορά την Ευδοξία, τη φίλησα στην ανηφόρα του Ζεϊρέκ...

Ο Σεργκούν Αγάρ γεννήθηκε στο Εσκίσεχιρ. Σπούδασε στη Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Είναι διαφημιστής και παραγωγός ντοκιμαντέρ και προγραμμάτων της τηλεόρασης. Παίζει μουσική και τραγουδάει. Το μυθιστόρημα Φίλησα μια φορά την Ευδοξία είναι το πρώτο του βιβλίο.
Εκδόσεις "Ωκεανίδα" 2003

Tarhana Çorbası (Τραχανόσουπα)

2009-11-08T20:52:00.022+02:00

Εφτασε η εποχή να απολαύσουμε τον τραχανά που κλείνει μέσα του Αυγουστιάτικο ήλιο!
Η τραχανόσουπα αναφέρεται σαν η πρώτη στιγμιαία σούπα. Βρίσκεται στην ζωή των Βυζαντινών και των Περσών ήδη απο τον 11ο αιώνα.
Ο αφυδατωμένος τραχανάς μεταφέρεται εύκολα, διατηρείται για αρκετό καιρό, δεν χρειάζεται να ψάχνεις λαχανικά ή γαλακτοκομικά γιατί τα περιέχει και είναι μιά άκρως θρεπτική και συνάμα θερμαντική τροφή. Γενικά είναι ιδανική τροφή για μετακινούμενες ομάδες, όπως οι νομάδες-κτηνοτρόφοι, οι στρατιώτες κλπ.

Ανάλογα με το τί είδους τραχανά θα χρησιμοποιήσουμε (ξυνό ή γλυκό αλευροτραχανά, ή τραχανά με σπασμένο στάρι και λαχανικά, ή ξυνόχοντρο) ο τρόπος μαγειρέματος της σούπας διαφέρει.
Ο τραχανάς όμως δεν γίνεται σούπα μόνο. Είναι βασικό συστατικό στα γεμιστά, στους ντολμάδες, τις πίτες κλπ.

Τι θα χρειαστούμε
1/2 ποτήρι τραχανά
4 ποτήρια νερό*
2 Κ.σ. Ντοματοπελτέ
2 Κ.σ. Ελαιόλαδο
1-2 πρέζες αλάτι
Δυόσμο ή Μαϊντανό ψιλοκομμένο
Λίγο κόκκινο πιπέρι ή μπούκοβο
Φρέσκο βούτυρο
Τυρί για το γαρνίρισμα
(*) Γιά έξτρα γεύση αντικαθιστούμε το νερό με ζωμό κοτόπουλου. Στην περίπτωση αυτή ελλατώνουμε το επιπλέον αλάτι.

Πως φτιάχνουμε την τραχανόσουπα
Σε μιά κατσαρόλα βάζουμε τα κομμάτια του τραχανά, ρίχνουμε νερό μέχρι να σκεπαστούν και αφήνουμε 1-2 ώρες να μουλιάσει. Υπολογίζουμε 2 Κ.σ. τραχανά για κάθεκούπα νερό.
Ανάβουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το λάδι, το υπόλοιπο νερό ή τον ζωμό, το αλατάκι και τον πελτέ.
Μόλις πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και ανακατεύουμε για 20 λεπτά. Στην περίπτωση που θα χρησιμοποιήσουμε αλευροτραχανά, προσέχουμε να μην πιάσει. Αν μας φανεί πηχτή η σούπα προσθέτουμε ζεστό νερό, να πάρουμε αρκετό και νόστιμο ζουμάκι.

Πως την απολαμβάνουμε
Η σούπα αυτή σερβίρεται ζεστή όσο αντέχουμε, γαρνιρισμένη με λίγη θρυμματισμένη φέτα και ψιλοκομμένο δυόσμο ή μαϊντανό (ανάλογα την εποχή). Στα μεγάλα κρύα και τις παγωνιές, προσθέτουμε 1 κ.γ. φρέσκο βούτυρο και έξτρα μπούκοβο ή πιπέρι.

Η τραχανόσουπα που γίνεται με πληγούρι (όπως τον τραχανά που έφτιαξα φέτος), έχει γεύση αλλά και όψη και οσμή κρεατόσουπας με μυρωδάτα λαχανικά.
Στην Τουρκία σερβίρεται κυρίως σαν πρωϊνό.

Κι' άν δεν προλάβατε να φτιάξετε τον δικό σας τραχανά το καλοκαίρι, λύση υπάρχει: έτοιμος τραχανάς ή έτοιμο μίγμα για στιγμιαία σούπα και....

.... Afyiet olsun

Turkish music: Contemporary folk music (acid folk, psychedelic, ethnic)

2009-10-29T09:36:00.020+02:00

Παρά το γεγονός οτι η κλασσική pop μουσική είχε αλώσει την μουσική σκηνή της Τουρκίας, εν τούτοις ποτέ δεν έλλειψαν οι καλλιτέχνες που οι βαθειές παραδοσιακές ρίζες τους έκλειναν τα αυτιά στα Δυτικά ακούσματα.
Ενα πολύ αξιόλογο κομμάτι λοιπόν της progressive Μουσικής Τουρκίας γεννιέται και επηρρεάζει τα καλλιτεχνικά στο εσωτερικό της χώρας. Αλλά το πιό σπουδαίο είναι οτι γίνεται ταχύτατα γνωστό και αποδεκτό στο εξωτερικό, παγιώνοντας την θέση της Τούρκικης μουσικής σαν world.
Το είδος αυτό γίνεται το αγαπημένο των διάσημων DJ's σ' όλον τον κόσμο.

Τροφή του συγκεκριμένου μουσικού χώρου η πληθωρική κουλτούρα των Τούρκων. Οι καλλιτέχνες αναζητούν, μεταφράζουν και αποδίδουν κάθε μουσική ή και γλωσσική ιδιαιτερότητα: Λάζικα, Κούρδικα, Αρμένικα, Ελληνικά, Τσιγκάνικα, Θρακιώτικα...Δεν τα ακολουθούν τυφλά, τα ξεσκίζουν με σεβασμό και γνώση.
Το αποτέλεσμα? ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΣΤΙΓΜΑ.

Για να κατανοηθεί το εύρος αλλά και οι ορίζοντες της συγκεκριμένης μουσικής κατεύθυνσης, θα αναφέρω τον περφόρμερ Burhan Öçal που θα τον βρούμε απο χωριάτικους γάμους στην Τουρκία, μέχρι σε συμφωνικές ορχήστρες στην Φραγκφούρτη και το Σαν Φρανζίσκο.

Το μουσικό αυτό ρεύμα, δημιούργησε πολύ γρήγορα παρακλάδια προς την jazz, την electro ακόμα και την dance που θα δούμε σε άλλη παρουσίαση.

Τα albums:
-Burhan Öçal & Istanbul Oriental Ensemble "Grand Bazaar"
-Kardeş Türküler "Bahar"
-Aynur "Keçe Kurdan"
-Laço Tayfa "Bergama Gaydasi"

__GB_____B____KK____BG__

Τουριστικοί οδηγοί

2009-10-21T10:03:00.016+03:00

Επισκέπτομαι εξωτικά και μυθικά μέρη σ’ όλον τον κόσμο από την δεκαετία του ‘80: η Σοβιετική Ρωσία, η Μυστηριακή Ιαπωνία, η Προκλητική Τανζανία με ξεβόλευαν από τον προβλέψιμο και τον συνηθισμένο μου κόσμο. Με εντυπωσίαζαν, με καθήλωναν και τέλος μου δημιουργούσαν την συναίσθηση του πολίτη του κόσμου.
Η Istanbul όμως (αλλά και η Καππαδοκία και η Σμύρνη και λιγότερο η Bursa), ολοκλήρωσε την οντότητά μου στον φυσικό γεωγραφικό μου χώρο, όπως ακριβώς γέμισε το κενό της ιδιαίτερης πατρίδας που περίμενε…και περίμενε…. μέχρι που άφησα την Αθήνα και ήρθα στη Λήμνο.
Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να έχει αντίρρηση για μια εκδρομή στην Πόλη αυτή την εποχή. Το τραίνο για τους ρομαντικούς (μια ερωτική νύχτα στην κουκέτα από Θεσσαλονίκη), το αεροπλάνο (και δυό-τρία χάδια για τους βιαστικούς το πολύ μιάμιση ώρα), το λεωφορείο για σφιχταγκαλιάσματα και οικονομία ( τα άνετα Τούρκικα λεωφορεία έχουν απίθανο service που ξεκινά με κολόνιες και συνεχίζεται με snacks, αναψυκτικά κλπ. τα κινητά κλειστά όμως!!).

Για να ρουφήξεις όσο το δυνατόν περισσότερα συστατικά της Πόλης, μην πάς αδιάβαστος. Αλλιώς θα βιώσεις το συναίσθημα του να μετανοιώνεις για κάτι που δεν έκανες.

Κωνσταντινούπολη

Χαρτοπόλεις

Εκδότης: Ταξιδευτής (2005)

Δεν έχω τον συγκεκριμένο οδηγό, αλλά χρησιμοποιήσαμε με την γλυκειά μου τον αντίστοιχο οδηγό στο Παρίσι πριν μερικούς μήνες και μας βοήθησε πολύ. Επιμέρους μικροί χάρτες, περιεκτικός, εύκολος και σαφής.

Την επόμενη κι’όλας μέρα γυρίζαμε μόνοι μας, μάθαμε τις γραμμές του metro και δεν μας ξέφυγε κανένα αξιοθέατο (μια μουσουλμάνα να ποτίζει τα λουλούδια στο κατακόκκινο μνήμα του Emil Zola στην Μονμάρτη πως θα σας φαινόταν?)

Κωνσταντινούπολη-Istanbul

Εκδότης: Infoγνώμων (2004 α! έκδοση)

Περιέχει:

Αξιοθέατα - Μουσεία - Θέατρα - Πινακοθήκες - Εκκλησίες - Τεμένη - Πάρκα

Μια πόλη περιμένει να την ανακαλύψετε, με τους χάρτες στο χέρι! Από γειτονιά σε γειτονιά, για όλα τα γούστα και για όλα τα βαλάντια: 60 τοποθεσίες-σημεία αναφοράς, 150 επιλεγμένα εστιατόρια, μπιστρό, καφέ, μπαρ, θέατρα, αίθουσες συναυλιών, καταστήματα, αγορές, ξενοδοχεία... πρακτικές οδηγίες, σχεδιαγράμματα και συμβουλές για να απολαύσετε όσο το δυνατόν περισσότερο την πόλη.

Πρώτος μου οδηγός για την πόλη…ακόμα του ρίχνω καμιά ματιά από συνήθεια.

Οδηγοί του Κόσμου :Κωνσταντινούπολη

Εκδότης: Explorer (2004)

Σελίδες 272

Περιέχει:

Περισσότερες από 800 έγχρωμες φωτογραφίες και χάρτες

Τρισδιάστατες όψεις των σημαντικότερων περιοχών της Κωνσταντινούπολης

Τομές και κατόψεις όλων των σημαντικών αξιοθέατων

Διαμονή , φαγητό και περιήγηση

National Geographic: Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος και Χάλκη

Εκδότης: ΔΟΛ (2007)

Συγγραφέας: Φαγκρώ Καράογλαν, Νίκος Μάργαρης

«….στις αρχές της δεκαετίας του '80, έκανα κάποια ταξίδια στην περιοχή -και αυτά για επιστημονικούς λόγους-, στη διάρκεια των οποίων είχα την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα έναν εκπληκτικό τόπο, την ωραιότερη πολιτεία του κόσμου, που ασκεί ιδιαίτερη γοητεία σε όλους.

Σήμερα, έπειτα από τόσα χρόνια, αν κάνω παραπάνω από έξι μήνες να πάω στην Κωνσταντινούπολη, υποφέρω από σύνδρομο στέρησης….

….. Βέβαια, από την παρούσα έκδοση δεν θα μπορούσαν να λείπουν και κάποια άρθρα από το αρχείο του περιοδικού, που ξεκινά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, φτάνει μέχρι τις μέρες μας και καλύπτει ό,τι έχει σχέση με την Κωνσταντινούπολη»

Νίκος Μάργαρης

Ταξειδιωτικά κείμενα

Chantre B. Ταξίδι στην Καππαδοκία το 1893

Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Υοσγάτη, Εσκί Σεχίρ, Καισάρεια, Τάλας, Προκόπι

Εκδότης: Τροχαλία (1999)

Με πολλές και ωραίες γκραβούρες

"Γεωγραφικά η Καππαδοκία ορίζεται: στα βόρεια από τον ποταμό Αλυ, ανατολικά από τον ποταμό Γκοκ-Σου και το όρος Αντίταυρος, νοτιοανατολικά από το όρος Αλά-Νταγ και τον Αντίταυρο, νότια από το όρος Ταύρος, και δυτικά από τη Λυκαονία. Τα γεωγραφικά σύνορα δεν συνέπιπταν πάντα με τα πολιτικά σύνορα κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους, ιδιαίτερα προς τα βόρεια και προς τα ανατολικά. Στις δύο αυτές κατευθύνσεις έφτασε κατά καιρούς μέχρι τη θάλασσα."

Γιώργος Σεφέρης: Τρεις μέρες στα μοναστήρια της Kαππαδοκίας

Εκδότης: Kέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (2000)

με πολλές φωτογραφίες του 1953

«Οι ντόπιοι [στο Προκόπι] μιλούσαν άλλοτε για τριακόσιες εξήντα πέντε εκκλησιές. Ο αριθμός ανήκει στον θρύλο και τον ακούμε κάποτε στην Ελλάδα. Ωστόσο ο οδηγός μου γράφει ότι βρήκε τόσα πολλά παρεκκλήσια, που δεν προσπάθησε καν να τα καταγράψει»

Μήλλας Ακύλας, Στέλιος Ροϊδης: Κωνσταντινούπολη από ψηλά

Εκδότης: ΔΟΛ (2008)

Κυκλοφόρησαν με «ΤΑ ΝΕΑ» την 1-11-2008

Στην Πόλη

Ο τόμος περιλαμβάνει 90 αεροφωτογραφίες μνημείων και περιοχών της Πόλης, σχολιασμένες από τους δύο συγγραφείς (Βασιλική της του Θεού Σοφίας, Αγία Σοφία, Τζαμί του Σουλτάν Αχμέτ, Βόσπορος, Μεγάλη του Γένους Σχολή, Πύργος Λέανδρου, Πύργος Γαλατά, κ.ά.)

Στην Πόλη

Η Πόλη που νομίζαμε ότι γνωρίζαμε, όπως μας φανερώθηκε

φωτογράφιση: Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος

κείμενα: Μάγια Τσόκλη

Εκδόσεις: Δίπτυχο (2005)

H Πόλη, όπως μας τη διηγήθηκαν, όπως την περιμέναμε, όπως μας παρουσιάστηκε.

Η Πόλη της μακράς ιστορίας, των νοσταλγικών οικογενειακών αναμνήσεων, η Πόλη της φαντασίας μας, με τις πολλές αλήθειες

και τα πολλά πρόσωπα.

Η Πόλη που αναγεννιέται,

έτσι όπως μας παρουσιάστηκε, άλλοτε πρόστυχη και πληγωμένη, άλλοτε περήφανη και αυθάδης.

Η Πόλη των Βυζαντινών, των Ενετών, των Ελλήνων, των Εβραίων, των Αρμενίων, των "λευκών" και των "μαύρων" Τούρκων....

Η Κωνσταντινούπολη, η Ιστανμπούλ, όπως μας φανερώθηκε...

και καλό ταξείδι

Ayran

2009-10-15T10:38:00.006+03:00

Το ayran είναι το ποιο δημοφιλές ποτό στην Τουρκία. Κυρίως συνοδεύει φαγητά όπως κεμπάπ, κεφτέδες και άλλα πιάτα με κρέας καθώς και πιλάφια, αλλά και από μόνο του σαν αναψυκτικό τα καλοκαιριάτικα απογεύματα με λίγο δυόσμο είναι πραγματική απόλαυση !

Εκτός από την Τουρκία, βρίσκεται στις διατροφικές συνήθειες της πολλών λαών νότια του Καυκάσου, των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας. Στην Ελλάδα είναι γνωστό με το όνομα «Αριάνι» κυρίως στην Μακεδονία.

Αυτή υγιεινή συνήθεια αιώνων (καθώς και άλλα φαγητά με γιαούρτι), καταρρίπτει την παγιωμένη αντίληψη των Δυτικών που γουρλώνουν τα μάτια αν τους παραγγείλεις κρεατικό με συνοδεία γαλακτοκομικού! (*). Μάλιστα με τις νέες διατροφικές θεωρήσεις, χαρακτηρίζεται σαν ενεργή τροφή και (προβιοτικό).

Στην αρχική του μορφή, πρέπει να ήταν το γνωστό μας «ξινόγαλο» που είναι ότι απομένει μετά την εξαγωγή του βουτύρου από το γάλα. Σήμερα παρασκευάζεται κυρίως από αραιωμένο γιαούρτι και αλάτι.

Τι χρειαζόμαστε (για 6 μερίδες)

3 κεσεδάκια γιαούρτι (πρόβειο κατά προτίμηση), ζωντανό και όχι με φρούτα κλπ.

2 κούπες Γάλα

3 κούπες παγωμένο νερό

1 ½ κ.γ αλάτι.

Πως φτιάχνεται

Κατ’ αρχάς προσθέτουμε λίγο-λίγο το γάλα στο γιαούρτι και ανακατεύουμε πολύ καλά να μην κάνει κόμπους το μίγμα. Μετά προσθέτουμε το παγωμένο νερό στο οποίο έχουμε διαλύσει το αλατάκι

Παραλλαγές και φαντασία

Μπορούμε να το χτυπήσουμε σε σέικερ ή με την ράβδο έτσι ώστε να αφρίσει και να φαίνεται φρέσκο. Σαν αναψυκτικό, προσθέτουμε 2 Κ.σ ψιλοκομμένο δυόσμο. Στην Περσία χρησιμοποιούν ανθρακούχο νερό.

Άλλες εκδοχές θέλουν να χρησιμοποιείται ο χυμός από τα αγγουράκια αντί για νερό, ή να αρωματίζεται ελαφρά με σκορδάκι. Αλλού στύβουν λίγο λεμόνι για πιο έντονη γεύση, ή προσθέτουν περισσότερο αλάτι (Βοσνία-Ερζεγοβίνη) Πως το απολαμβάνουμε Παγωμένο, με ένα-δυο παγάκια.

Η κατανάλωση του ayran στην Τουρκία είναι τόσο μεγάλη, που ανταγωνίζεται τις πωλήσεις διεθνών ανθρακούχων αναψυκτικών.

(*) Ίσως η άποψη αυτή να οφείλεται στον τυμπανισμό που παρατηρείται λόγω της έλλειψη κάποιου ενζύμου που παρατηρείται κυρίως στους Ισραηλίτες και που κληρονομείται εύκολα λόγω της κλειστής κοινωνίας που μοιράζονται.

Ένα άλλο ενδιαφέρον γαλακτοκομικό που μας εφοδίασε φέτος η καλή θεία από την Bursa είναι το qurut, τα μπαλάκια από αποξηραμένο γιαούρτι με το οποίο φτιάχνουμε υπέροχη σούπα. Οι αποξηραμένες μελιτζάνες και οι μπάμιες που μας ετοίμασε επίσης, θα δώσουν αφορμή για ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις, που θα προσπαθήσω να τις συνδυάσω με τον υπέροχο κόκκινο ξινοτραχανά που έφτιαξα τον Αύγουστο.

Turkish classic pop music: Sezen Aksu, Funda Arar, Leman Sam

2009-10-03T11:05:00.011+03:00

Μετά την εκτόνωση των τραγουδιών διαμαρτυρίας, η σύγχρονη pop παίρνει τα σκήπτρα από το Anadolu Rock, όπως συμβαίνει σχεδόν παντού άλλωστε.
Και ναι μεν η Τουρκία ανέκαθεν φλερτάρει με την Ευρώπη, αλλά εδώ την μιμείται με τον καλύτερο τρόπο: μαγικοί ήχοι, αισθαντικές φωνές, μελαγχολία, ντέρτι και σεβντάς συνθέτουν το μοναδικό πρόσωπο της ψαγμένης Τούρκικης σύγχρονης μουσικής:

Η Ayten Alpman από τα παλιά,η πολυαγαπημένη Sezen Aksu η σταυραδελφή της Αλεξίου , η Sertab Erener της Γιουροβίζιον, η ρομαντική Nilüfer, η ενίοτε παραδοσιακή Funda Arar, η Ebru Gündeş των αραμπέσκ, ο ερωτικός İbrahim Tatlıses ο, η ΕΝΒΕ Orkestrasi με την τζαζ διάθεσή της, η σούπερ σταρ Ajda Pekkan…..

Ισως όμως όλα αυτά να αργούσαν, αν δεν άνοιγαν με πολύ κόπο το δρόμο ο Zeki Müren και η Bülent Ersoy.
Όποιος βρεθεί στο όμορφο Bodrum (Αλικαρνασό) να μην παραλείψει μια επίσκεψη στο Zeki Müren Art Museum…. έτσι σαν φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο καλλιτέχνη που έσβησε στη σκηνή μιας συναυλίας του στη Σμύρνη…. και ας μην βιαστεί κάποιος να τον κρίνει συνολικά με βάση τις ερωτικές του επιλογές και μόνο. Αλλά και η Diva Ersoy -η abla- που παρά την αλλαγή φύλλου που έκανε, είχε τα …κότσια να κάνει δημόσια κριτική κατά των Τούρκικων πολεμικών επιχειρήσεων στο Β.Ιράκ (ίσως γι’ αυτό να κράτησε το αντρικό της όνομα).

Η μουσική περιπλάνηση στην Τουρκία που άρχισε από τις κενροΑσιατικές στέπες με αρχέγονα όργανα, αλληγορικούς στίχους και πρωτόγονα φωνητικά, έχει μέλλον ακόμα …και θα περάσει μέσα από αρκετά φαγητά, βιβλία συζητήσεις και εξορμήσεις….ελπίζω!

__SA____ __ FA_____ LS__

Yilmaz Karakoyunlu “Πληγές του Φθινοπώρου (Güz Sancısı)”, Λένα Μαντά “Θεανώ: Η Λύκαινα της Πόλης”

2009-09-29T09:16:00.014+03:00

Δύο υπέροχα βιβλία που κινούνται γύρω απ’ τον Σεπτέμβριο του 1955 στην Istanbul.
Συναρπαστικά στο διάβασμα, αλλά δεν τα παρουσιάζω για να κάνει κάποιος μονοσήμαντες αντιστοιχίες, αλλά γιατί και οι δυο τους έχουν αφεθεί στο ασπρόμαυρο slow motion της συγκεκριμένης περιόδου, εκεί που οι σκιές είναι κυρίαρχες, το παράλογο σου αδειάζει το κεφάλι και το χρώμα της ελπίδας μόλις που αρχίζει να ακουμπά τα περιθώρια.
Πραγματικά μεγάλο τόλμημα, που με καθήλωσε (τουλάχιστον η Λένα) στην Σαντορίνη το καλοκαίρι του 2008, ενώ είχαμε στη διάθεσή μας μια βίλα ακριβώς κατάκορφα στην καλντέρα, τα πάντα πληρωμένα!!!

Πληγές του Φθινοπώρου: Yilmaz Karakoyunlu
«Το βιβλίο που σόκαρε τους Τούρκους! Ένα μυθιστόρημα έρωτα και Ιστορίας!
Τον Σεπτέμβριο του 1955 βίαια γεγονότα ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη. Εξαγριωμένοι και, όπως αποδείχτηκε, κατευθυνόμενοι Τούρκοι εθνικιστές εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον σπιτιών και καταστημάτων των αλλοθρήσκων, τα κατέστρεψαν ολοσχερώς και τα λεηλάτησαν χωρίς κανέναν οίκτο.

Φυσικά, η επίσημη τουρκική Ιστορία αποσιώπησε το γεγονός, που χαράχτηκε, όμως, ανεξίτηλα στη μνήμη όσων το έζησαν. Ο συγγραφέας τολμά να αποκαλύψει όλες τις φρικαλεότητες εκείνου του φθινοπώρου, που αποτέλεσε την αρχή του τέλους για τον ελληνικό πληθυσμό της Πόλης.»
Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε την ομότιτλη ταινία της Τομρίς Γκιριτλίογλου, μια αποτυχημένη μεταφορά του βιβλίου που κατά την γνώμη μου, εκμεταλλεύτηκε την συνεχή προσέγγιση Ελλήνων και Τούρκων κυρίως μέσα από τις σύγχρονες ιστορίες αγάπης.
Μόνο στα τελευταία λεπτά προσπαθεί να δώσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, αφού ήδη έχει κουράσει σαν ερασιτεχνική παράσταση.
Πάντως πολλούς Τούρκους εξόργισε έστω και έτσι…..

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Λιβάνης" 2009
Πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1998 απο τις εκδόσεις "Τσουκάτος" με τον τίτλο "Φθινοπωρινός Πόνος" στην υπέροχη μετάφραση της Λιάνας Μυστακίδου... μόνο που εκεί η Ελληνίδα της ταινίας ήταν Εβραία !!!!!

Θεανώ: Η Λύκαινα της Πόλης: Λένα Μαντά
«Κωνσταντινούπολη... Ιστανμπούλ... Βασιλεύουσα... Με όποιο όνομα κι αν την πεις, μία είναι η Πόλη• μαγική, μοναδική, υπέροχη, βαφτισμένη στα μυστήρια της Ανατολής!
Στον τόπο αυτό γεννιέται η Θεανώ.
Μια κοπέλα που κουβαλάει μέσα της κάτι από τη μαγεία της Πόλης και κάτι από το ανυπότακτο πνεύμα της. Η Θεανώ θα μεγαλώσει, θ' αγαπήσει και θα παντρευτεί.

Τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, θα βρεθεί μέσα στη δίνη των Σεπτεμβριανών.

Μια μαύρη σελίδα στην Ιστορία των Ελλήνων της Πόλης γράφεται με το αίμα πολλών.
Θύμα της, οι καταπιεσμένες προσδοκίες των υποκινούμενων εποικιστών από την Ανατολία και η Θεανώ. Όταν θα συνέλθει, τίποτε δε θα είναι πια όπως παλιά.
Μια λύκαινα θα γεννηθεί εκείνο το βράδυ και όποιος από δω κι εμπρός την πλησιάσει για να της κάνει κακό, θα γίνει κομμάτια από τα κοφτερά της δόντια.

Δέκα χρόνια μετά, η Θεανώ θα ζήσει τον εφιάλτη της απέλασης στην Ελλάδα και τον πόνο του ξεριζωμού, και θα έρθει αντιμέτωπη με το ρατσισμό και την καχυποψία στην ίδια της τη χώρα: Yunan απ’ τη μία, Τουρκόσπορος απ’ την άλλη.
Η λύκαινα θα ξυπνήσει και πάλι, και όσοι έφταιξαν θα πληρώσουν ακριβά. Ή μήπως θα πληρώσουν και αθώοι?»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Ψυχογιός" 2006

Όπως και να ‘χει, αυτά συμβαίνουν στο πιο υπέροχο σημείο του κόσμου. Εκεί που αυτή η πόλη δεν άφησε κανέναν επισκέπτη ή κατακτητή να μην πληρώσει για το πάθος, την παραζάλη και τ' όνειρο που του προσφέρει.

Lahmacun ή Lahmajoun (Λαχματζούν)

2009-09-25T10:47:00.028+03:00

Τυπικό φαγητό της Νοτιο-Ανατολικής Τουρκίας αλλά και της Αρμενίας, που είναι πικάντικος αρνίσιο κιμάς πάνω σε ζύμη λεπτής πίτας.
Βασικά όπου υπάρχει αλέυρι, μπορούμε να κάνουμε πίτα και όπου υπάρχει πίτα, όλο και κάτι θα βρούμε να βάλουμε απο πάνω για να νοστιμίσει!

Στην Ευρώπη και την Αμερική συγκρίνουν το λαχματζούν με την πίτσα και μάλιστα το αποκαλούν Ανατολίτικη πίτσα, πράγμα ανακόλουθο μιάς και η Ιταλική πίτσα έχει σχετικά πρόσφατη ιστορία, οι δε σύγχρονες πίτσες είναι παραφορτωμένες με σαβούρα.
Πάνω κάτω το ίδιο απαντάται στο Λίβανο, τη Συρία και σε κάποιες Βαλκανικές χώρες.

Η παρασκευή του δεν είναι τόσο δύσκολη όσο φαίνεται και εν πάσει περιπτώσει το αποτέλεσμα δικαιώνει την προσπάθεια. Παραδοσικά η βάση του λαχματζούν (η λεπτή πίτα) ψήνεται σε tandir (πήλινο φούρνο)
Είναι διαδεδομένο σε όλη την Τουρκία και σερβίρεται παραδοσικά με το δροσιστικό και υγιεινό (προβιοτικό!) ayran.

Τι χρειαζόμαστε (για 8 λαχματζούν)

Για τη ζύμη:

4 ποτήρια αλεύρι (γενικής χρήσης)

1 Κ.σ. στιγμιαία μαγιά ή φρέσκια τριμμένη

1 ½ ποτ. Ζεστό νερό

¾ ποτ. Γιαούρτι

1 κ.γ Ζάχαρη

2 κ.γ Αλάτι

Για το τελείωμα:

250 γρ. κιμά αρνίσιο διπλοπερασμένο.

Επειδή οι χασάπηδες

βαριούνται να κόψουν αρνί, κάνει και μοσχαρίσιος

1 μέτριο κρεμμύδι τριμμένο ή πολύ ψιλοκομμένο

3 Ντομάτες ώριμες τριμμένες ή πολύ ψιλοκομμένες

3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες

1 πιπεριά κόκκινη ή πράσινη πολύ ψιλοκομμένη

Μαϊντανό ψιλοκομμένο

1 Κ.σ. Πάστα κόκκινης πιπεριάς

2 πρέζες κόκκινο πιπέρι καυτερό ή μπούκοβο

Λίγη πάπρικα

Αλάτι

Πως το φτιάχνουμε

Αρχίζουμε με τη ζύμη. Σε ένα δοχείο βάζουμε την μαγιά, ½ ποτ. νερό και την ζάχαρη, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε 10 λεπτά μέχρι να αφρίσει.

Προσθέτουμε 1 ποτ. αλεύρι, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε για μισή ώρα, μέχρι να φουσκώσει και να πάρει την όψη προζυμιού (με τρύπες στην επιφάνεια).

Στην κούπα που ζυμώνουμε, βάζουμε το υπόλοιπο αλεύρι, το αλάτι, το γιαούρτι ανακατεμένο με το υπόλοιπο νερό και το προζύμι. Ανακατεύουμε καλά και ζυμώνουμε για 10 λεπτά, μέχρι η ζύμη να γίνει απαλή, ελαστική και να μην κολλάει στα δάχτυλα..

Κάνουμε τη ζύμη μπάλα, ρίχνουμε λίγες σταγόνες λάδι, σκεπάζουμε και αφήνουμε την ζύμη να ανέβει για καμιά ώρα μέχρι να διπλασιαστεί.

Εν τω μεταξύ, ετοιμάζουμε τον κιμά…ανακατώνοντας καλά όλα τα υλικά!

Προθερμάντε το φούρνο στους 230° C.

Στο τραπέζι που ζυμώνετε, αδειάζουμε την φουσκωμένη ζύμη και την πλαταίνουμε με τα χέρια. Την τυλίγουμε σε ρολό την κόβουμε σε 8 κομμάτια, τα διαμορφώνουμε σε μπάλες και τα πλαταίνουμε και τα κάνουμε κυκλικά με το χέρι.

Τα σκεπάζουμε και τα αφήνουμε για 20 λεπτά να ηρεμήσουν.

Παίρνουμε ένα-ένα κομμάτι το πλαταίνουμε μα την παλάμη μας και το διαμορφώνουμε με τον πλάστη σε στρογγυλή πίτα με διάμετρο 25 εκατοστά περίπου.

Μεταφέρουμε την πίτα σε ένα ταψί που το έχουμε αναποδογυρίσει και το έχουμε πασπαλίσει με αλεύρι (καλαμποκάλευρο είναι καλύτερα).

Με ένα κουτάλι απλώνουμε τον κιμά σε λεπτή στρώση πάνω στην πίτα και στρώνουμε με την ανάποδη του κουταλιού, αφήνοντας γύρω-γύρω περίπου 1,5 εκ. περιθώριο χωρίς κιμά.

Βάζουμε το αναποδογυρισμένο ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για 7 λεπτά περίπου, μέχρι να δούμε ότι το περιθώριο ψήθηκε. Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα με προσοχή γιατί το ταψί μας θα έχει κάψει.

Για να το απολαύσουμε

Όταν το βγάλουμε, περνάμε με βούτυρο το ακάλυπτο μέρος της πίτας. Στύβουμε λεμόνι πάνω στο λαχματζούν , γαρνίρουμε με μαϊντανό αν θέλουμε, το διπλώνουμε και …..

Afiyet olsun…

Ένα πολύ γευστικό και οικονομικό φαγητό που το βρίσκεις παντού στην Τουρκία!!

Στην περίπτωσή μας, λόγω το bayram τα κρεοπωλεία ήταν κλειστά. Το μόνο που υπήρχε στο ψυγείο ήταν κοτόπουλο, που αφού τεμαχίστηκε σε πολύ λεπτά κομματάκια πήρε τη θέση του κιμά. Και αυτή η εκδοχή βγήκε πολύ καλή.

Φωτο: Ozlemaki, Farida

Turkish protest music: Ömer Zülfü Livaneli

2009-09-08T09:45:00.025+03:00

O Ζουλφί Λιβανελί είναι μια πολυσήμαντη προσωπικότητα της σημερινής Τουρκίας, ένας άνθρωπος με βαθιά πατριωτική αλλά και παγκόσμια συνείδηση. Ανήκει στην κατηγορία των μαχόμενων συγγραφέων όπως ο Γιασάρ Κεμάλ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Ορχάν Παμούκ… Τις συναυλίες του παρακολουθούν εκατοντάδες χιλιάδες θεατές, τα έξη μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες χώρες, μελοποίησε ποιήματα του εξόριστου τότε αριστερού ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και τα soundtracks που έχει γράψει για 3 τουλάχιστον ταινίες έχουν αποσπάσει διεθνή βραβεία.

Υπήρξε ανεξάρτητος βουλευτής του Τουρκικού Κοινοβουλίου και γράφει καθημερινά στην μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα «Σαμπάχ».

Έχει τραγουδήσει με την Τζοάν Μπαέζ και άπειρες φορές με τον φίλο του και συναγωνιστή Μίκη Θεοδωράκη προσπαθώντας να φέρουν κοντά τους δύο γειτονικούς λαούς. Τα τραγούδια του δεν θυμίζουν μόνο ότι Έλληνες και Τούρκοι ζούν σε γειτονικές χώρες, αλλά ότι ζούν και σε διπλανά σπίτια.

Από το 1996 παραμένει Πρέσβης Καλής Θελήσεως στην UNESCO.

Σαν τον Κερέμ

Τον έλεγαν Κερέμ κι αγάπησε πολύ

κι απ' τον βαρύ σεβντά τον άρπαξε η φωτιά

και κάηκε ο Κερέμ π' αγάπησε πολύ

κι έχει στάχτη γενεί μες στην Ανατολή.

Μου λεν πως θα καώ κι εγώ σαν τον Κερέμ

με τούτη την φωνή που καίει την ψυχή.

Μολύβι ο καιρός κι ο άνεμος πικρός,

βάλτε όλοι σκοπό ν' αλλάξει ο καιρός.

Φωνάζω κι ας καώ κι εγώ σαν τον Κερέμ:

Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ,

αν δεν καούμε εμείς ν' ανάψει πυρκαγιά,

πώς θέλεις να γενεί να φύγει η σκοτεινιά.

Για να λάμψει η νύχτα πώς θέλεις να γενεί,

αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ.

Στην Τούρκικη μουσική σκηνή της πολιτικής και της διαμαρτυρίας, επίσης ξεχωρίζουν τα συγκροτήματα:

Grup Munzur

Grup Yel

Grup Kızılırmak

Yeni Türkü

Τα album:

Chants Revolitionnaires Turcs (1973)

Güneş Topla Benim İçin (1985)

Yıl Konseri (2008)

Kemal Anadol: Buyuk ayrilik, Ahmet Yorumlaz: Τα παιδιά του Πολέμου, Saba Altinsay: Girit'im benim

2009-09-06T11:18:00.029+03:00

Kemal Anadol: Ο Μεγάλος Χωρισμός

Η Ιωνία. Πολύχρωμη, πολυάνθρωπη και πολυΐστορη, με τον πολυεθνικό κόσμο της· Ρωμιούς και Οθωμανούς, Αρμένηδες, Εβραίους και τόσους άλλους, μια μικρογραφία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τις αντιθέσεις, τις αντινομίες της και την εκπληκτική της σύνθεση. Η Ιωνία ως καθημερινή ύπαρξη και δημιουργία εκατομμυρίων ανθρώπων, με το όνομα του ο καθείς και με τις ιδιαιτερότητες του. Από καϊκτσήδες και δουλευτές της γης μέχρι εμπόρους και αξιωματούχους του κράτους. Και ζευγάρια αλλόθρησκων και αλλοεθνών: ο νομάρχης Νίκος Βαλασόπουλος και ο Ρασίτ Μπέης, ο Τσακίρτζαλι Μεχμέτ Εφές και ο καπετάν Παράσχος, και το υπέροχο νεανικό ζευγάρι "φίλων μέχρι θανάτου", ο Μιχάλης και ο Ταχίρ. Η Ιωνία ως τόπος και χρόνος, ως σφύζουσα ζωή.

Απ’ την άλλη η Υψηλή Πύλη, οι Νεότουρκοι, ο Ατατούρκ, ο Βενιζέλος και ο Κωνσταντίνος με τις κλίκες τους -η ελληνική Μεγάλη Ιδέα σε αιματηρή σύγκρουση με την τυραννική Κόκκινη Μηλιά!

Και ξαφνικά η καταστροφή! Ο Μεγάλος Χωρισμός!

Ο Kemal Anadol μας προσφέρει πάλι μια μεγάλη τοιχογραφία. Που χωρίς να χάνει τον κύριο στόχο της, τις μικρές χαρές και τις μεγάλες αγωνίες των "απλών ανθρώπων", προσφέρει αξιόλογες πληροφορίες αλλά και, πρωτότυπες κρίσεις για τα "μακρογεγονότα", τις πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις της εποχής, τα δημόσια πρόσωπα και τις πολιτικές ομάδες που καθόρισαν, εν πολλοίς, την πορεία των πραγμάτων.

Ταυτόχρονα προσπαθεί να διατηρήσει το άρωμα ενός "τουρκομερίτικου" ελληνικού ιδιώματος -της Θράκης, της Ρωμυλίας, και ιδίως της Ιωνίας-, με τις συντακτικές και γραμματικές ιδιοτυπίες του, με τις χάρες και τα κάλλη κάθε ντοπιολαλιάς.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Θεμέλιο" 2007

Μετάφραση: Παναγιώτης Αμπατζής

Αhmet Yorumlaz: Τα παιδιά του πολέμου-Απο την Κρήτη στο Αϊβαλί

Το κυρίως θέμα του έργου περιστρέφεται γύρω από το δράμα των Τουρκοκρητικών στην Κρήτη, που παριστάνεται από τη δική τους οπτική γωνία. Μέσα από τις σελίδες του αναδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο οι γόνιμοι καρποί της ελληνοτουρκικής συνύπαρξης.

Ο ήρωας του έργου, ο Αϊνάκης Χασάν, ένας νεαρός Τουρκοκρητικός, πάμπτωχος, που προσπαθεί να αναρριχηθεί στα σκαλοπάτια της ζωής, βρίσκει την προστασία και την καθοδήγηση από ένα Ρωμιό Κωνσταντινουπολίτη, τον κυρ-Βλαδίμηρο. Προστάτης και μέντοράς του, ο κυρ-Βλαδίμηρος είναι αυτός που του παραστέκεται ως τις τελευταίες μέρες του στην Κρήτη.

Ένα έργο γεμάτο συναισθηματισμό, αντικειμενικότητα και σοφία.

Ο Αχμέτ Γιορουλμάζ γεννήθηκε στο Αϊβαλί το 1932. Είναι τουρκο-κρητικής καταγωγής και γνώστης της ελληνικής γλώσσας. "Τα παιδιά του πολέμου" είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Προτού συνταξιοδοτηθεί διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Αϊβαλί. Παράλληλα άσκησε τη δημοσιογραφία στη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη και το Αϊβαλί.

Εκτός από τα κείμενά του που δημοσίευε στις εφημερίδες, έχει κάνει και αρκετές μεταφράσεις ελληνικών έργων (διηγημάτων, μυθιστορημάτων, ποίησης) στα τουρκικά.

Εκτός από το μεταφραστικό του έργο έχει διακριθεί και με έργα του που έχει γράψει στα τουρκικά όπως τα "Αυτοί που άφησαν τα ίχνη τους στο πέρασμά τους από το Αϊβαλί (Πορτρέτα), "Οι νεώτερες γενιές στο Αϊβαλί" (Μυθιστόρημα), "Από την Κρήτη στο Αϊβαλί" (Μυθιστόρημα), "Ταξιδεύοντας στο Αϊβαλί" (Μονογραφία), "Αϊβαλί" (ταξιδιωτικός οδηγός) και άλλα..

ΕΔΟΣΕΙΣ: "Ωμέγα" 2005

Μετάφραση: Στέλιος Ροϊδης

Saba Altinsay: Κρήτη μου

Κρήτη, 1898. Χανιά.

Χριστιανοί και Κρήτες μουσουλμάνοι ζουν αδελφωμένοι την κοινή τους μοίρα: ίδια όνειρα, ίδιοι καημοί, ίδια χωρατά στα κρητικά.

Ανυποψίαστοι για την περιπέτεια που τους περιμένει. Τα νέα φτάνουν συγκεχυμένα: ο οθωμανικός και ο ελληνικός στρατός θα αποσυρθούν από την Κρήτη, ο διοικητής θα εκλέγεται από τις Προστάτιδες Δυνάμεις......

.....oι χριστιανοί συζητούν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Οι Κρήτες μουσουλμάνοι αναρωτιούνται τι περιμένουν στην Ισταμπούλ για να βάλουν τάξη στο χάος...............

HÜNKAR BEĞENDİ

2009-09-03T13:44:00.014+03:00

Το Ηünkar Beğendi
Μία Οθωμανική συνταγή

Υλικά

4 μελιτζανες
200 γρ. Κασέρι
3 κουταλια αλευρι
1 ποτήρι γάλα

½ κιλο αρνι
2 κρεμμυδιά
4 ντοματες

½ ματσάκι μαïντανο η άνηθος

Εκτέλεση

Βάζουμε τις μελιτζάνες στο φουρνο στους 200 c για 40'. Σε μια κατσαρολά ετοιμάζουμε την μπεσαμελ με αλεύρι και γαλα σε χαμηλή φωτιά (αν θέλετε να ειναι πιο ελαυρι μπορει να μην βάζετε την μπεσαμελ). Όταν θα γίνει σαν κρέμα θα προσθέσουμε και κασέρι μέσα για να λειώσει.

Σε μία άλλη κατσαρόλα θα φτιάξουμε το κρεας με κρεμμυδιά και ντοματούλες τουλάχιστον για 2 ώρες σε πολύ χαμηλή φωτιά.

Όταν γινουν οι μελιτζάνες θα τις χτυπήσουμε μεχρι να γινουν σαν κρέμα και θα τις βάλουμε μεσα στην ελαφριά μπεσαμελ με το κασέρι.

Στρώνουμε τις μελιτζάνες με την μπεσαμέλ σε ένα ωραίο ταψί και μέτα στο κεντρο του ταψίου βάζουμε το κρέας.

Για διασκόσμηση
γύρω γύρω βάζουμε κομμένο μαïντανο.

Το Ηünkar Beğendi σημαίνει `O Σουλτάνος του άρεσε`
Νομίζω ο Σουλτάνος εχει δικιο!

Καλη σας ώρεξη!

Δημοσίευση απο την Özlem.
Η Özlem είναι η ψυχή της κουζίνας στα φεστιβάλ Ελληνοτουρκικής Φιλίας του Karaburun και όχι μόνο.
Είναι μιά υπέροχη Σμυρνιοκρητικιά τρίτης γενιάς απ'τα Χανιά, που μαθαίνει στον 11χρονο γιό της Yunus αυτά που ξέρει, αλλά και αυτά που συνεχίζει να μαθαίνει, πότε στη Σμύρνη και πότε στο Πανεπιστήμιο και τα βουνά της Κρήτης

Elif Şafak: Το μπάσταρδο της Κωνσταντινούπολης, Οι καθρέφτες της πόλης

2009-08-27T21:50:00.009+03:00

Το μπάσταρδο της Κωνσταντινούπολης (The bastard of Istanbul)

Η Ζελιχά Καζαντζί αποφάσισε πριν από είκοσι χρόνια να φέρει στη ζωή την εξώγαμη κόρη της, Άσια, και να κρατήσει μυστικό το όνομα του πατέρα. Η Άσια μεγαλώνει στο ίδιο σπίτι με τη μητέρα, τη γιαγιά της, την προγιαγιά της και τις τρεις θείες της. Τέσσερις γενιές γυναικών των Καζαντζί ζουν μαζί σε ένα κονάκι της Κωνσταντινούπολης, αφού οι άντρες της οικογένειας πεθαίνουν σε νεαρή ηλικία. Αυτή η κατάρα άλλωστε είχε αναγκάσει τον Μουσταφά, το μοναδικό αδερφό της Ζελιχά, να εγκαταλείψει την Τουρκία και να εγκατασταθεί στην Αμερική, όπου και παντρεύτηκε την Αμερικανίδα Ρόουζ, πρώην σύζυγο Αρμένιου της διασποράς, μέλος πολυμελούς οικογένειας προσφύγων, και μητέρα της νεαρής Αρμανούς.

Όταν η Αρμανούς αποφασίζει να αναζητήσει τις αρμενικές ρίζες της, ταξιδεύει κρυφά στην Κωνσταντινούπολη και φιλοξενείται στο σπίτι των Καζαντζί. Γίνεται φίλη με την Άσια, της μιλάει για τη γενοκτονία των Αρμενίων που η τουρκική ιστορία αποσιωπά, ενώ η μάντισσα θεία της Άσια, η Μπανούς, ταξιδεύει παρέα με το τζίνι της στο χρόνο και ανακαλύπτει μυστικά και τραγωδίες που εξηγούν πολλά..

Για το βιβλίο αυτό η Σαφάκ κατηγορήθηκε για «προσβολή του τουρκισμού», δυσφήμηση της τουρκικής εθνικής ταυτότητας, βάσει του άρθρου 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. Η πολυβραβευμένη συγγραφέας, που πρόθεσή της ήταν να έρθουν πιο κοντά ο τουρκικός με τον αρμενικό λαό, απαλλάχτηκε τελικά από την κατηγορία.

Εκδόσεις "Α.Α Λιβάνη" 2007

Οι καθρέφτες της πόλης (Sehrin aynalari)

«Δεν ήταν από κείνες τις πόλεις που λες ότι μια που βρέθηκε στο δρόμο μου ας την περιδιαβώ. Δε θα μπορούσες να την ερωτευτείς αν δεν την άγγιζες, αν δεν τη γευόσουν πρώτα με όλες σου τις αισθήσεις. Ήταν εκεί. Τόσο κοντά, που ήταν αδύνατο να την προσπεράσεις και ταυτόχρονα τόσο απόμακρη, που δεν ήταν δυνατό να συνυπάρξεις μαζί της. Χάρηκε όσο τίποτα την αίγλη και την ακτινοβολία ως η πόλη του Βυζαντίου, αλλά πόνεσε από τα λάθη της αυτοκρατορίας. Ήταν αυθάδης. Θλιμμένη. Μόνη. Και κόντρα στις δοξασίες των παιδιών της, εκείνη δεν πίστευε στο κισμέτι. Αν, πάλι, την υποχρέωναν, σώνει και καλά, να πιστέψει σε κάτι, αντ’ αυτού προτιμούσε να πιστεύει ότι ήταν η ωραιότερη πόλη του κόσμου. Στο σημείο όπου ο άτυχος ράφτης είχε μπήξει το ψαλίδι του στον ουρανό, η πόλη είχε τοποθετήσει έναν τεράστιο καθρέφτη. Ολημερίς κοιταζόταν σ’ εκείνο τον καθρέφτη και καμάρωνε σαν τη γάτα που έχει βρει μια ζεστή αγκαλιά».

«Να με λοιπόν στην πόλη με τους καθρέφτες. Βρίσκομαι εδώ για να αναζητήσω το παρελθόν της, την ιστορία της, που έχει γραφτεί πολύ πριν εγώ έρθω εδώ. Είμαι στην πόλη με τους καθρέφτες για να βρω την ταυτότητά μου. (...)

»Ήρθα στην πόλη με τους καθρέφτες γιατί μια ιστορία που γράφτηκε πολύ πριν από μένα έρχεται τώρα να καπηλευτεί το δικό μου μύθο, τη δική μου

ιστορία. Βρίσκομαι στην πόλη με τους καθρέφτες γιατί το αισθάνομαι πως έτσι και καταφέρω να γκρεμίσω το φράγμα, τα νερά θα αναβλύσουν και θα κυλήσουν ορμητικά, αφηνιασμένα. (...)

»Βρίσκομαι στην πόλη με τους καθρέφτες επειδή είμαι ένας φοβητσιάρης και τίποτα παραπάνω. Κι όπως κάθε φοβητσιάρης που ξέρει ακριβώς τι κάνει, ξέρω να φυλάω πολύ καλά αυτό το μυστικό μοναχά για τον εαυτό μου».
Εκδόσεις "Α.Α Λιβάνη" 2007

Turkish protest music: Grup Yorum

2009-08-22T08:45:00.025+03:00

Τα τραγούδια διαμαρτυρίας είναι τέχνη που περιέχει ποιητικό μύνημα και έχει συγκεκριμενο έντεχνο μουσικό σκοπό. Τα Τούρκικα τραγούδια διαμαρτυρίας λένε για την ανισότητα, την έλλειψη ελευθερίας, την φτώχεια και την στέρηση της ελευθερίας της έκφρασης και έτσι αντικατροπρτίζουν τις πολιτικές εξελλίξεις των τελευταίων 30 χρόνων στην χώρα. Χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά λαϊκές μουσικές φόρμες ενώ οι στίχοι είναι άκρως πολιτικοί.

Στην πιό ήπια μορφή τους χαρακτηρίζονται σαν πρωτοποριακά, ενώ πιό ακραίοι διαμαρτυρόμενοι μουσικοί δικάστηκαν και αρκετές φορές καταδικάστηκαν στον 20ο αιώνα στην Τουρκία. Κάποιοι άλλοι εξωθήθηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Οι πιό διακεκριμένοι αυτού του μουσικού στυλ είναι ο Zulfu Livaneli, οι Grup Yorum και ο Ahmet Kaya.
Δεν μπορούμε όμως να μην αναφέρουμε και τους:

Bülent Ortaçgil

Cevdet Bağca

Efkan Şeşen

Ezginin Günlüğü

Grup Çığ

Mişa

Nurettin Rençber

Onur Akın

Servet Kocakaya
χωρίς να εξαιρέσουμε τους πρωτοποριακούς γερόλυκους Cem Karaca, Edip Akbayram, Moğollar και φυσικά η θρυλική Selda Bağcan.

Οι Grup Yorum είναι γνωστοί διεθνώς για το πολιτικό τους τραγούδι. Επηρεάστηκαν αρκετά κοινωνικά μεν απο το σοσιαλιστικό κίνημα στην Τουρκία, μουσικά δε απο τους Indi Illimani κάπου στις αρχές του'80.
Απο το 1985 μέχρι σήμερα η δισκογραφία τους έχει φτάσει τα 20 albums. Αρκετά απο τα μέλη του συγκροτήματος φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν.
Κάποιες απο τις συναυλίες τους και τα albums απαγορεύτηκαν, αλλά οι Grup Yorum είναι πλέον θρύλος και η μουσική τους πολύ δημοφιλής ακόμα.
Οι Grup Yorum εχουν κάνει συναυλίες σε Γερμανία, Αυστρία, Αυστραλία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Δανία, Ηνωμένο βασίλειο και Ελλάδα.

Οι δίσκοι είναι τυχαία δείγματα της δουλειάς τους απο το 1987 μέχρι το 2008.
Harizanda Olmek Zor/Berivan 1988
Ileri 1995
Feda 2001

Tarhana Τραχανάς

2009-08-19T14:00:00.024+03:00

Ο τραχανάς (tarhana) είναι ίσως η πρώτη …στιγμιαία σούπα στην ιστορία και όπως φαίνεται έλκει την καταγωγή της από την Κεντρική Ασία. Οι Σελτζούκοι την μετέφεραν πιο δυτικά και οι Οθωμανοί την έβαλαν στην κουζίνα της Τουρκίας και των Βαλκανίων.

Όπως κανείς μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει, είναι προσαρμοσμένο για νομάδες και στρατό, δηλαδή είναι μια αποξηραμένη τροφή, με συστατικά που δεν είναι πάντα διαθέσιμα σε ομάδες που μετακινούνται συχνά.

Γίνεται το καλοκαίρι με φρεσκοαλωνισμένο στάρι και όταν τα λαχανικά είναι σε αφθονία. Επίσης το γάλα και το γιαούρτι είναι πιο πηχτό αυτή την εποχή και επιπλέον καλοκαιριάτικος ήλιος βοηθά στην πλήρη ξήρανση, έτσι ώστε να κρατά για πολύ καιρό.

Αρκετές οι εκδοχές του ονόματος. Οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το «dar hane» που σημαίνει το σπίτι του φτωχού, μιας και είναι πολύ ευτελές αλλά όχι ευκαταφρόνητο φαγητό (σούπα).

Ανάλογα με την περιοχή βρίσκουμε και αρκετές παραλλαγές, όπως τραχανάς με σπασμένο στάρι, με ρεβίθια αλλά κυρίως με αλεύρι. Επίσης διαφέρουν και στα βότανα που προσθέτουν.

Φημισμένες πόλεις για τον tarhana είναι οι Kastamonu, Kahramanmaras και Usak. Επίσης ο topak tarhana από τα Ula της Σμύρνης.

Σε ένα χωριό της Konya (Ικόνιο) το 2007, έμεινα έκπληκτος βλέποντας όλους τους παράδρομους να είναι κατειλημμένοι από τεράστια τραπέζια που έπιαναν σχεδόν όλο το οδόστρωμα και πάνω τους ξαπλωμένος ο τραχανάς να κάνει ηλιοθεραπεία !!!

Είναι διαθέσιμος όλο το χρόνο τόσο στις στεγασμένες όσο και στις υπαίθριες αγορές, κοσκινισμένος ή σε φύλλα.

Ο τραχανάς έχει συνδεθεί στενά με την κουλτούρα της Τουρκίας. Πολλές ιστορίες και παραμύθια, έχουν κέντρο το φαγητό αυτό. Επίσης υπάρχει και μουσικό συγκρότημα με το όνομα Tarhana.

Το πιάτο αυτό το βρίσκουμε σε όλα τα γεύματα, αλλά κυρίως σαν πρωινό τις κρύες μέρες του χειμώνα. Είναι αρκετά θρεπτικό όπως φαίνεται και από τα συστατικά του είναι ένα πλήρες γεύμα που σε κρατά μέχρι το μεσημέρι.

Ο Τούρκικος τραχανάς είναι διαφορετικός από τον συνηθισμένο Ελληνικό τραχανά και τον Κρητικό ξινόχοντρο. Η παραλλαγή όμως που βρίσκουμε στην Μακεδονία τη Θράκη και σε ορισμένα νησιά, μοιάζει πολύ με τον Τούρκικο.

Τι θα χρειαστούμε

2 Ντομάτες πολύ ώριμες

2 Πιπεριές πράσινη και κόκκινη

2 Κρεμμύδια μέτρια

1 ½ ή παραπάνω λίτρο Γάλα πρόβειο ολόπαχο και φρέσκο

1 Κεσεδάκι γιαούρτι ζωντανό

2-3 πρέζες Αλάτι χοντρό

Λίγο Μπούκοβο ή Πάπρικα.

1 ½ κιλό Πλιγούρι

2 Κ.σ Δυόσμο ψιλοκομμένο

ή 2 Κ.σ Μάλαθρο όπως συνηθίζεται στην Δυτική Τουρκία

Η διαδικασία που ακολουθείται, σκοπό έχει να εξασφαλίσει την συντήρηση του προϊόντος, τόσο με την αφυδάτωση όσο και με την παραγωγή γαλακτικού οξέως που θα εμποδίσει την ανάπτυξη μικροβίων.

Πως φτιάχνουμε τραχανά

Δυό μέρες πριν την κύρια προετοιμασία, ξεφλουδίζουμε-ξεσποριάζουμε και κόβουμε σε πολύ μικρά κομματάκια τις ντομάτες. Τις βάζουμε σε σουρωτήρι και τις αφήνουμε να βγάλουν τα υγρά τους σε ένα βαθύ πιάτο. Ζεσταίνουμε λίγο το γάλα (περίπου 40°C για να μην κόψει το γιαούρτι) και προσθέτοντας λίγο-λίγο γάλα στο γιαούρτι ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ρευστό και χωρίς κόμπους. Το προσθέτουμε στο υπόλοιπο γάλα, σκεπάζουμε το δοχείο με ένα πανί και το αφήνουμε να ξυνίσει λίγο.

Μετά από δυό μέρες, βάζουμε το πλιγούρι σε μια μεγάλη γαβάθα, ρίχνουμε ένα ποτηράκι του κρασιού από το ζουμί της ντομάτας που στραγγίζει (θα πρέπει να έχει ξυνίσει λίγο). Προσθέτουμε λίγο-λίγο το γάλα (που ήδη θα έχει γίνει παχύρευστο). Περιμένουμε να το απορροφήσει και προσθέτουμε ακόμα λίγο. Το μίγμα δεν θα πρέπει να είναι νερουλό, γιατί θα βγάλουν νερά και τα λαχανικά.

Ψήνουμε και αποφλοιώνουμε την πιπεριά και την κόβουμε σε πολύ μικρά κομματάκια. Τρίβουμε και στύβουμε το κρεμμύδι. Πλένουμε τον δυόσμο και στεγνώνουμε καλά τα φυλλαράκια. Ψιλοκόβουμε. Εναλλακτικά χρησιμοποιούμε μάλαθρο αντί δυόσμο. Μπορούμε να πολτοποιήσουμε τα λαχανικά στο μίξερ.

Προσθέτουμε τα λαχανικά και το αλάτι στο μουσκεμένο πλιγούρι και ζυμώνουμε καλά, να λειώσουνε οι ντομάτες Αφήνουμε για 4-5 ώρες. Ξαναζυμώνουμε. Αν το μίγμα είναι νερουλό, προσθέτουμε αλεύρι ή σιμιγδάλι, να γίνει σαν ζύμη ψωμιού.

Στρώνουμε λαδόκολα σε ταψιά και με το κουτάλι παίρνουμε από τη ζύμη και τοποθετούμε στα ταψιά κουταλιά-κουταλιά σαν μπισκότα. Βγάζουμε τα ταψιά στον ήλιο (*) ή σε σκιερό αλλά καλά αεριζόμενο μέρος (για να μην χάσει το βούτυρό του), και τα σκεπάζουμε με μια σήτα (παίρνουμε και ανάλογα μέτρα για τα μυρμήγκια). Την επομένη τα γυρίζουμε. Συνεχίζουμε για 2-3 μέρες. Μετά αρχίζουμε να σπάμε τα κομμάτια για να αφυδατωθούν καλύτερα. Μπορούμε να τον αφήσουμε σε χοντρούτσικα κομματάκια ή να τον περάσουμε απο χοντρό κόσκινο και να γίνει σαν ρύζι.

Σε 6-8 μέρες συνήθως ο τραχανάς είναι έτοιμος. Για να είμαστε ακόμα πιο σίγουροι ότι θα διατηρηθεί καλά, περνάμε τα κομμάτια από χαμηλό φούρνο (60°C) για 4-5 ώρες.

Τοποθετούμε τα κομμάτια του τραχανά σε αεροστεγές δοχείο και το ανοίγουμε πιά το χειμώνα……

Τότε θα δώσουμε και την συνταγή για μια απλή αλλά πραγματικά απολαυστική τραχανόσουπα, που δεν θέλει ούτε κοτόπουλο ούτε κρέας ούτε άλλα λαχανικά για να μαγειρευτεί !!

(*) Αν απλώσουμε τον τραχανά στον ήλιο, θα χάσει το όμορφο κόκκινο χρώμα του, γι' αυτό προτιμήστε την σκιά και τον αέρα έστω και άν αυτό διαρκέσει 1-2 μέρες παραπάνω.

Παραλλαγές

Στη πιο διαδεδομένη εκδοχή της συνταγής στην Τουρκία, χρησιμοποιείται ειδικά αλεσμένο στάρι (το trahanalik) και επιπλέον λίγη μαγιά αρτοποιίας, για ακόμα δριμύτερη γεύση, αλλά και για σιγουριά στην συντήρησή του για πολλούς μήνες (συνήθως μέχρι το επόμενο αλώνισμα του σταριού). Αν ακολουθήσουμε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει κάθε μέρα να ζυμώνουμε την ζύμη μέχρι να πάψει να φουσκώνει (5-6 μέρες). Μετά τον απλώνουμε για λιάσιμο.

Αν χρησιμοποιήσετε σπασμένο στάρι, θα πρέπει να το βράσετε πρώτα με το γάλα μέχρι να πήξει και να σταματήσει να μυρίζει αλευρίλα.

Σε κάποια νησιά του Αιγαίου, βράζουν όλα τα λαχανικά μαζί, χρησιμοποιούν λίγο από το ζουμί τους για να κάνουν την ζύμη και πολτοποιούν στη συνέχεια τα βρασμένα λαχανικά.

Afiyet olsun

Philip Mansel: Κωνσταντινούπολη. Η περιπόθητη πόλη (1453-1924)

2009-08-10T19:14:00.004+03:00

Κωνσταντινούπολη: πόλη των δύο ηπείρων, πρωτεύουσα των Οθωμανών σουλτάνων και της αυτοκρατορίας τους που εκτεινόταν από το Μαρόκο μέχρι τη Ρωσία και από το Δούναβη μέχρι τον Περσικό Κόλπο.

Πρωτεύουσα του Ισλάμ και της Ορθοδοξίας, πόλος έλξης για ανθρώπους και ιδέες από το Παρίσι μέχρι το Ισπαχάν, πόλη στρατηγικής σημασίας, πόθος και στόχος Ρώσων, Γερμανών, Βουλγάρων και Ελλήνων, Βρετανών, Γάλλων και Ιταλών.

Ο Φίλιπ Μάνσελ, ειδικός στην ιστορία των δυναστειών και των βασιλικών αυλών, μελετά 500 χρόνια ιστορίας της Βασιλεύουσας, από το 1453 (θριαμβευτική είσοδος του Πορθητή στην Πόλη καβάλα στο άσπρο του άλογο) μέχρι το 1924 (φυγή του τελευταίου Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ με το Οριάν Εξπρές).

Καταγράφει την επιρροή που άσκησαν σε αυτή οι σουλτάνοι αλλά και οι επιφανείς οικογένειες, όπως οι Ελληνες Μαυροκορδάτοι, οι Αρμένιοι Νταντιάν, οι Τούρκοι Κιοπρουλού, οι Ιταλοί Τέστα, οι Χασεμίτες από τη Μέκκα. Προπάντων όμως ζωντανεύει για τον αναγνώστη το μαγικό κλίμα αυτής της ακαταμάχητης πόλης που ήταν θέρετρο απολαύσεων και διαφθοράς, κέντρο εμπορίου και πνευματικής και πολιτιστικής ζωής, ένα εργαστήρι διαρκούς εκσυγχρονισμού.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "Οδησσέας" 2000

Turkish Psychedelic Music 4 albums

2009-08-03T01:03:00.010+03:00

Με αυτά τα τέσσερα albums κλείνει ο κλύκλος των πιονέρων της σύγχρονης Τούρκικης μουσικής στην εποχή του 1960-1970. Τώρα άν αυτό ξεκίνησε απο τις συναυλίες των Shadows και των Beatles στην Τουρκία ή θα γινόταν ούτως ή άλλως, αυτό είναι μιά άλλη κουβέντα. Η ιστορία πάντως δικαίωσε τις σωστές βάσεις που έβαλαν και που πάνω τους πάτησαν οι μετέπειτα μουσικοί, όχι μόνο του rock και της κλασσικής pop αλλά και της Jazz, Electronica, Fusion και της σύγχρονης ελαφράς pop.
Η επόμενη ενότητα περιλαμβάνει συγκροτήματα και συνθέτες που βάση τους είχαν την πολιτική διαμαρτυρία. Δεν είναι βέβαια λίγοι οι μουσικοί της πρώϊμης rock μουσικής που πέρασαν κάποια περίοδο της ζωής τους σε φυλακές και στρατόπεδα πολιτικών κρατούμενων (Karaca, Selda κλπ).

Το album "Turkish Delight" περιλαμβάνει κομμάτια beat και garage μέχρι το '60, ενώ το "Hava Nargile" καλύπτει πρωτοποριακή μουσική Pop και Rock του '60 και του '70. Η συλλογή του Mustafa Ozkent έχει ως επι το πλείστον κομμάτια fusion, ενώ το "Love, Peace & Poetry" είναι συλλογή με τα αντιπροσωπευτικά μεγάλα ονόματα της Τούρκικης ψυχεδέλιας.

_ΗΝ1____ΗΝ2___LP&P___TD____MO

Pirpirim piyazı Σαλάτα με γλιστρίδα (αντράκλα)

2009-07-29T08:03:00.035+03:00

Πέρσι τέτοια εποχή, είπαμε να κάνουμε μια περιήγηση στη νότια-νοτιοανατολική Τουρκία (πάνω απο 800 Km), στις επαρχίες Gaziantep και Urfa με τα εκπληκτικά και ιδιαίτερα πολιτιστικά στοιχεία (χωρίς στάση στην Καππαδοκία αυτή τη φορά), που εκτός των άλλων είναι και οι μητροπόλεις του μπακλαβά και του κεμπάπ.
Η ζέστη αφόρητη τον Ιούλιο, αλλά ποιος νοιάζεται!
Αφού περιηγηθήκαμε και απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα στο εθνικό πάρκο του όρους Nemrut, καταλήξαμε σε ένα ήσυχο εστιατόριο. Εκεί δοκίμασα πρώτη φορά σαλάτα γλιστρίδα σαν συνοδευτικό ενός θεϊκού κεμπάπ. Αλλά και το λαχματζούν που παράγγειλε η γλυκειά μου ήταν ανεπανάληπτο !!
Από τότε, αυτό το δυσεξόντωτο ζιζάνιο απο την Περσία, έγινε απαραίτητο συστατικό της καλοκαιρινής –και όχι μόνο- διατροφής, μιας και φτιάχνω μπόλικο τουρσί για το χειμώνα.
Η γεύση αυτού του λαχανικού είναι κάτι σαν αγγούρι με λίγο αλατάκι και λεμόνι. Ζουμερή, δροσιστική, κριτσανιστή και υπόξινη.

Εκτός από την αυτοφυή άγρια, υπάρχουν ποικιλίες που καλλιεργούνται χωρίς την παραμικρή δυσκολία και δίνουν πιο πλατύ φύλλο.
Η μεσαιωνική βοτανική το χαρακτηρίζει σαν «ψυχρό» που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται σαν θεραπεία στις παθήσεις της καρδιάς και του συκωτιού. Στην δική μας λαϊκή βοτανοθεραπεία προτείνεται για τον καθαρισμό του αίματος, τη δυσκοιλιότητα και τις φλεγμονές του ουροποιητικού. Οι Μεξικάνοι την προτείνουν στους διαβητικούς και στην Ινδία για την τόνωση και τις παθήσεις του συκωτιού.
Οι τελευταίες έρευνες αποκάλυψαν ότι είναι το μόνο λαχανικό με τεράστια περιεκτικότητα σε ω3 λιπαρά, γενναία δόση βιταμίνης Ε, καροτενοειδή και δεύτερο μετά τον μαϊντανό σε βιταμίνη C. Ακόμα έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και αντιοξειδωτική δράση. Επίσης ανόργανα μεταλλικά στοιχεία όπως μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο και σίδηρο. Οι αλκαλοειδές χρωστικές ουσίες που βρίσκονται στον κορμό και στα λουλούδια, έδειξαν ανάσχεση των κυτταρικών μεταλλάξεων. Ερευνες στην Γερμανία έδειξαν ότι η κατανάλωση γλιστρίδας εμποδίζει την ανάπτυξη όγκων στο στήθος, τις ωοθήκες και την μήτρα.

Τα νεαρά φυτά απλά τα τεμαχίζουμε και τρώγονται ωμά. Τα πιο ώριμα τα αχνίζουμε για 3-4 λεπτά. Πρέπει να πλυθεί πολύ καλά σε κρύο νερό που αλλάζουμε κάθε φορά.
Τι θα χρειαστούμε
1 ματσάκι γλιστρίδα με πλατιά φύλλα (250 γρ. περίπου)
1 μέτριο κρεμμύδι
2 Ντομάτες ώριμες
Αλάτι
Σουμάκ*
Ανηθο ή μάλαθρο
Προαιρετικά 2 Κ.σ χυμό Αγουρίδας
Η σαλάτα αυτή, όπως λέει και το όνομά της (πιγιάζ) είναι αλάδωτη.

Πλένουμε καλά, στραγγίζουμε και αφαιρούμε τα σκληρά κοτσάνια της. Χωρίζουμε την αντράκλα σε κομμάτια με το χέρι. Μην χρησιμοποιήσετε μαχαίρι.
Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το αλατίζουμε.
Βουτάμε τις ντομάτες σε βραστό νερό για 1-2 λεπτά. Τις ξεφλουδίζουμε, τις κόβουμε οριζόντια, στύβουμε ελαφρά να φύγουν κάμποσοι σπόροι και τις κόβουμε σε κυβάκια.
Ανακατεύουμε ελαφρά την γλιστρίδα, την ντομάτα, το κρεμμύδι και το σουμάκ, χωρίς να ζουλάμε.
Γαρνίρουμε με τον ψιλοκομμένο μάλαθρο και σερβίρουμε με ψημένες πιτούλες ή κριθαρένιο παξιμάδι.
Εναλλακτικά θρυμματίζουμε λίγη φέτα από πάνω. Εκτός από αυτή την κλασσική σαλάτα, μπορείτε να δοκιμάσετε και την εκδοχή με γιαούρτι (κάτι σαν τζατζίκι με γλιστρίδα).

*Το σουμάκ δεν είναι καυτερό μπαχαρικό, αλλά ξυνούτσικο μυρωδικό με έντονο άρωμα λεμονιού. Προέρχεται από τους ξεραμένους κάλυκες ενός είδους αγριοτριανταφυλλιάς.

Afiyet olsun

Ο Διοσκουρίδης είχε πει ότι μειώνει την επιθυμία για «μοιχεία και παράνομη συνουσία» και το κατατάσσει στα αντιαφροδισιακά. Κατά τον Αγάπιο το μοναχό, είναι δυσγονική, δηλαδή αφανίζει το σπέρμα.
Η κατάσταση της προσωπικής μου λίμπιντο δεν με οδηγεί στη υιοθέτηση των παραπάνω επισημάνσεων…μάλλον προβοκάτσια μου φαίνεται, αλλά ψάξτε το μόνοι σας !

David Hotham: Οι Τούρκοι - Άρης Χατζηστεφάνου: Τουρκία Ανατολικά της Ε.Ε

2009-07-24T01:53:00.007+03:00

David Hotham- Οι Τούρκοι

Το βιβλίο αυτό του David Hotham δεν έχει αξιώσεις ιστορικής πραγματείας ή επιστημονικής διατριβής. Είναι μια γοητευτικά ρέουσα παράθεση προσωπικών εμπειριών, διαπιστώσεων, εντυπώσεων, απόψεων και κρίσεων, που διαγράφουν ανάγλυφα το πρόσωπο της σημερινής Τουρκίας. Είναι μια προσωπική μαρτυρία.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

-Οι τούρκοι και η Ευρώπη

-Το θρησκευτικό ζήτημα

-Κεμαλισμός και αντίδραση

-Το πραξικόπημα του 1960

-Δίκες και επακόλουθα

-Ο Τουρκικός στρατός

-Δημοκρατία

-Οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα

-Η γή

-Θα μπορούσε η Τουρκία να γίνει κομμουνιστική?

-Δεξιά ρεύματα

-Τουρκία-Ρωσσία-Δύση

-Πως είναι η Τούρκοι

-Η ζωή του λαού

-Η ύπαιθρος

-Βυζάντιο-Κουρδιστάν-Αρμενία

-Πόσο δυτικοποιημένοι είναι οι Τούρκοι?

Ο συγγραφέας έζησε οχτώ χρόνια στην Τουρκία και μιλεί τη γλώσσα του τόπου.

Εκδόσεις: Ι.Φλώρος 1986

Τουρκία: Ανατολικά της ΕΕ

Αν ο Οζάλ αποτέλεσε την τουρκική εκδοχή του θατσερισμού, μήπως ο Ερντογάν είναι ο Τόνι Μπλερ της Ανατολίας; Γιατί το "βαθύ κράτος" της Τουρκίας κατασκοπεύει χαρτορίχτρες και μέλη της Κου Κλουξ Κλαν; Πώς ο Ατατούρκ κήρυξε την τζιχάντ; Μήπως το "εξπρές του μεσονυκτίου" έκανε στάσεις και στην Ελλάδα;

"Ο Μπέρναρ Σο είπε κάποτε ότι η Αγγλία και η Αμερική είναι δύο χώρες που τις χωρίζει η κοινή τους γλώσσα. Θα μπορούσε κάποιος να συμπληρώσει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι δύο χώρες που τις χωρίζουν οι κοινές τους ανοησίες.

Για τον παραπάνω λόγο, είναι ευχάριστο να διαβάζεις ένα βιβλίο όπως αυτό που έγραψε ο Άρης Χατζηστεφάνου, ο οποίος με γενναιότητα και χωρίς τυμπανοκρουσίες αφήνει στο περιθώριο όλους τους μύθους που συσσωρεύτηκαν με το πέρασμα του χρόνου για τους Τούρκους και προσφέρει μια φρέσκια και προσωπική ματιά γι αυτούς τους ανθρώπους". (Μουράτ Μπελγκέ)

Εκδόσεις: Πολύτροπον 2005

Cem Karaca ve Kardaslar (1969), Nem Kaldı? (1975)

2009-07-17T01:09:00.012+03:00

Τζεμ Καρατζά
Γεννήθηκε το ‘45, ξεκίνησε όπως όλος ο κόσμος να παίζει διασκευές.
Από το 1972-1974 είναι με τους Moğollar όπου και κάνει το υπέροχο “Namus Belası”.
Μετά κάνει τους Dervişan, αλλά γρήγορα στρέφεται στη δική του μουσική για να γίνει από τα μεγαλύτερα ονόματα του Anadolu rock.
To καθεστώς τον είχε πάντα στο μάτι, ανακηρύχθηκε εχθρός της τάξης, ανακρίθηκε, βασανίστηκε, και τελικά κατέφυγε στη Γερμανία, όπου έμεινε χρόνια χωρίς να μπορεί να γυρίσει, αφού του είχε αφαιρεθεί η ιθαγένεια.
Τελικά ο Οζάλ του έδωσε αμνηστία, αλλά ήταν πολύ αργά για νέα καριέρα.

Ενεργός από το ’60 μέχρι το ’90. Εξαιρετικά δυνατή φωνή και παρουσία, σήκωσε στον αέρα ολόκληρο φεστιβάλ στη Φρανκφούρτη των 70s αφήνοντας στη σκιά μεγάλα δυτικά ονόματα.

Πέθανε τον Φλεβάρη του 2004.

Βρείτε και ακούστε τα album "Ölümsüzler 2", "Ölümsüzler" και "Yoksulluk Kader Olamaz"

_CD1__CD2_